Po burzliwej dyskusji polski Sejm przekazał do trzeciego czytania projekt uchwały o ustanowieniu 11 lipca „Narodowym Dniem Pamięci ofiar ludobójstwa, dokonanego przez ukraińskich nacjonalistów”. Wcześniej uchwałę w formie apelu o ustanowienie tego dnia przyjął Senat RP.
W pierwszym projekcie znalazł się m.in. zapis o „ludobójstwie, w którym zginęło ponad 100 tysięcy obywateli II RP, a dokładna liczba ofiar nie jest dotąd ustalona”. Następnie dodano zapis, który wskazuje na odpowiedzialność III Rzeczy Niemieckiej i ZSRR za rozpalenie nienawiści na tle etnicznym i religijnym, który skutkował tragicznymi wydarzeniami na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej.
W nowym projekcie pojawia się także zapis mówiący o tym, że w wyniku popełnionych zbrodni zginęli również przedstawiciele innych narodowości, w tym Ukraińcy, którzy stanęli w obronie niewinnych ofiar. Mowa jest także o ukraińskich ofiar polskich akcji odwetowych, w tym ludności cywilnej, która zginęła z rąk polskiego podziemia.
Mowa jest również o wsparciu dla integralności terytorialnej i suwerenności Ukrainy, która aktualnie opiera się rosyjskiej agresji na Donbasie.
W środę 20 lipca o godzinie 7.45 na skutek zamachu z wykorzystaniem ładunku wybuchowego zginął dziennikarz „Ukraińskiej Prawdy”, Pawło Szeremet.
Do wybuchu ładunku zamontowanego najprawdopodobniej pod samochodem doszło w centrum miasta, na skrzyżowaniu ulic Bohdana Chmielnickiego i Iwana Franka. Ocenia się, że ładunek miał moc ok. 400 g trotylu.
Śledztwo w sprawie prowadzi Policji oraz Służba Bezpieczeństwa Ukrainy.
Pawło Szeremet urodził się na Białorusi, skąd był zmuszony wyemigrować wobec konfliktu z urzędującym prezydentem Aleksandrem Łukaszenką. Przez jakiś czas mieszkał i pracował w Rosji, a ostatnie pięć lat na Ukrainie.
Na podstawie: kyiv.npu.gov.ua, pravda.com.ua, facebook.com/LlutsenkoYuri
W celu polepszenia warunków odprawy na granicy polsko-ukraińskiej w związku z rozpoczynającymi się w przyszłym tygdoniu Światowymi Dniami Młodzieży w Krakowie, dla uczestników z Ukrainy przygotowano dodatkowe pasy ruchu na polsko-ukraińskich przejściach granicznych. Będą tam odprawiane samochody i autokary przewożące osoby zmierzające do Krakowa.
Ułatwienia są efektem uzgodnień pomiędzy służbami granicznymi i celnymi obu krajów.
Pojazdy przewożace pielgrzymów powinny byc oznaczone logotypem ŚDM (na zdj.) co ma ułatwić ich identyfikację i szybszą odprawę.
Światowe Dni Młodzieży odbędą się w Krakowie między 26 a 31 lipca br. Oczekuje się, że weźmie w nich udział ok. 2 mln ludzi, z czego dość znaczną grupę będzie stanowić młodzież z Ukrainy.
Informacje związane z przekraczeniem granicy w tym okresie dostępnę są na stronach internetowych http://www.krakow2016.com/ua/duties, www.granica.gov.pl, a także w aplikacji mobilnej „Granica” dostępnej na urządzeniach iOS, Android, Windows, IPhone.
Na podstawie: granica.gov.pl, strazgraniczna.gov.pl
W razie poważnego zaostrzenia sytuacji na wschodzie Ukrainy Rada Narodowa Bezpieczeństwa i Obrony Ukrainy wprowadzi stan wojenny – zapowiedział przewodniczący RNBO, Ołeksandr Turczynow.
Według Turczynowa Rosja periodycznie narusza zapisy porozumienia z Mińska, co prowadzi do eskalacji walk. Strona ukraińska poinformowała o tej sytuacji partnerów zachodnich. „W razie przedłużania się tych niebezpiecznych tendencji użyjemy wszelkich niezbędnych środków do ochrony bezpieczeństwa kraju i obywateli, także w postaci wprowadzenia stanu wojennego” – powiedział Turczynow.
We wtorek, 19 lipca, w wyniku ostrzałów i walk na linii rozgraniczenia wojsk w Donbasie zginęło 7 ukraińskich żołnierzy, a 14 zostało rannych. Najwięcej przypadków naruszenia reżimu wstrzymania ognia zanotowano w rejonie Doniecka i Mariupola, a najtrudniejsza sytuacja utrzymuje się w rejonie Awdijewki.
Według Głównego Zarządu Wywiadu MO Ukrainy, prorosyjscy bojownicy przygotowują się do aktywizacji działań zbrojnych m.in. poprzez rozpoznawanie pozycji sił ukraińskich, a także poprzez wzmacnianie jednostek w sąsiedztwie linii rozgraniczenia, m.in. czołgami i artylerią lufową i rakietową.
Na podstawie: rnbo.gov.ua, facebook.com/theDefenceIntelligence.ua, facebook.com/ato.news
„Nie ma wolnej Polski bez wolnej Ukrainy” – minęło już blisko sto lat od dnia, w którym słowa te wypowiedział marszałek Józef Piłsudski podczas spotkania z Semenem Petlurą, wówczas liderem Ukraińskiej Republiki Ludowej. O przenikliwości Piłsudskiego jako polityka i stratega niech świadczy fakt, iż mimo upływu wspomnianego okresu czasu słowa te nie straciły nic ze swojej aktualności.
Na początku XXI wieku niepodległa Polska i niezależna Ukraina stoją u progu wielkich wyzwań w sferze bezpieczeństwa. Ponownie niezwykle dużo zależy od podejmowania wspólnych, dalekowzrocznych działań w tym obszarze, niemal w każdym z jego wymiarów: polityczno-wojskowym, gospodarczym, informacyjnym czy energetycznym.
Wydaje się, że w obu krajach zbyt mało uwagi poświęca się długofalowemu myśleniu o współpracy polsko-ukraińskiej. Opinia publiczna „przypomina” sobie o jednym z najbliższych (nie tylko geograficznie przecież, ale także mentalnie i kulturowo) sąsiadów głównie przy okazji dramatycznych wydarzeń lub w związku z różnymi rocznicami wspólnej, nierzadko trudnej i tragicznej historii. Nawet wówczas dyskusja skupia się jedynie wokół niewielkiego wycinka relacji, zupełnie pomijając szerszy kontekst stosunków polsko-ukraińskich. Z kolei refleksja dotycząca płaszczyzny strategicznej pozostaje praktycznie nieobecna.
W ramach Fundacji Centrum Badań Polska-Ukraina, we współpracy z naszymi partnerami z Polski i Ukrainy postanowiliśmy rozwijać wysiłki ukierunkowane na zmianę tego stanu rzeczy. Podjęliśmy się, w gronie ekspertów z obu krajów, periodycznego opracowywania rekomendacji dla rządów obu państw, dotyczących aktualnych problemów wzajemnych relacji, a także organizacji regularnych spotkań pod nazwą „Polsko-Ukraińskiego Forum Strategicznego” poświęconych poszczególnym sektorom stosunków Polski i Ukrainy, wierząc, że działania te pomogą w rozwijaniu współpracy na linii Kijów-Warszawa.
18 lipca w obwodach odesskim i mikołajewskim oraz na Morzu Czarnym rozpoczęły się ćwiczenia „Sea Breeze 2016”. Głównym tematem tegorocznej edycji manewrów będą działania na rzecz zapewnienia bezpieczeństwa w regionie objętym kryzysem.
W manewrach bierze udział 25 okrętów Sił Morskich Ukrainy, a także USA, Turcji i Rumunii, jak również siły lotnicze i oddziały lądowe. Poza wspomnianymi wyżej krajami w ćwiczeniach uczestniczą przedstawiciele sił zbrojnych Bułgarii, Wielkiej Brytanii, Grecji, Gruzji, Włoch, Hiszpanii, Litwy, Mołdawii, Norwegii, Polski, Szwecji i Finlandii.
W tegorocznym programie znajdują się m.in. działania pododdziałów specjalnych i piechoty morskiej, a także operacje w ramach batalionowych grup taktycznych, w tym z zakresu obrony przeciwdesantowej, realizacji i osłony własnych operacji desantowych. Większość działań ma być realizowana w ramach wielonarodowych formacji prowadzących działania zgodnie z procedurami i standardami NATO.
Ćwiczenia potrwają do 30 lipca br.
Na podstawie: mil.gov.ua, facebook.com/GeneralStaff.ua
Współpraca Ukrainy i Azerbejdżanu przy produkcji samolotów An-178 zostanie wykorzystana jako nowy model współpracy ukraińskiego sektora zbrojeniowego z innymi państwami – powiedział dyrektor UKROBRONOPROM-u, Roman Romanow.
„Jednym z najbardziej perspektywicznych projektów są dostawy ukraińskich samolotów transportowych An-178 do Azerbejdżanu, a w przyszłości także wspólna produkcja, także w samym Azerbejdżanie. Realizacja tego projektu pozwoli ukraińskim producentom stworzyć warunki do ekspancji na nowe rynki – powiedział Petro Poroszenko podczas niedawnej wizyty w Azerbejdżanie.
Współpraca z Azerbejdżanem zakłada m.in. transfer niektórych technologii do kraju zamawiającego. Na początku Azerbejdżan ma otrzymać 2 kompletne samoloty, a 8 kolejnych ma być produkowanych wspólnie na bazie jednego z czterech możliwych wariantów współpracy. UKROBRONOPROM planuje wykorzystać ten mechanizm także we współpracy z innymi krajami.
UKROBRONOPROM planuje stworzyć klaster skoncentrowan na produkcji samolotów. Jego podstawą ma być przedsiębiorstwo Antonowa, a jednym z celów konsolidacji ma być stworzenie warunków do skutecznej konkurencji na rynkach światowych. W ramach realizowanej od ponad roku restrukturyzacji i programu zmian udało się m.in. stworzyć możliwości zamiany komponentów dotąd importowanych z Rosji, a także stworzyć zmodernizowaną wersję samolotu An-132.
Według szefa SBU Wasyla Hrycaka, marsz zorganizowany przez Cerkiew Prawosławną Patriarchatu Moskiewskiego może być prowokacją, której jest destabilizacja sytuacji na Ukrainie.
„Tym siłom, które nie życzą dobrze Ukrainie jest potrzebny Franciszek Ferdynand, które stał się przyczyną rozpoczęcia pierwszej wojny światowej” – powiedział szef SBU, stwierdzając, że ryzyko destabilizacji istnieje. „Robimy wszystko, by utrzymać pod kontrolą sytuację w grupach i strukturach, które są przy tej okazji zainteresowane destabilizacją sytuacji w kraju” – powiedział Wasyl Hrycak.
Marsz w formie procesji, zorganizowany przez Cerkiew Prawosławną Patriarchatu Moskiewskiego rozpoczął się 9 lipca w Ławrze Poczajewskiej w obwodzie tarnopolskim, a trasa wiedzie m.in. przez Kremenicę i Żytomierz. Jego zakończenie jest planowane na 27 lipca w Kijowie.
Sekretarz stanu USA John Kerry, przebywający z wizytą w Moskwie spotkał się w czwartek wieczorem z prezydentem Rosji, Władimirem Putinem. Rozmowy polityków dotyczyły działań przeciwko ISIS w Syrii oraz sytuacji na Ukrainie.
W odniesieniu do sytuacji w Syrii omówiono kwestię utrzymania i przedłużenia zawieszenia broni, a także stworzenia warunków dla politycznego rozwiązywania konfliktu pomiędzy opozycją i rządem prezydenta Asada. Nieoficjalnie wiadomo również, że mowa była o potencjalnej możliwości prowadzenia wspólnych działań bojowych przez siły USA i Rosji przeciwko ISIS oraz Al-Kaidzie.
Sekretarz stanu USA zwrócił również uwagę na konieczność realiacji porozumień mińskich na Donbasie, zwłaszcza w sferze bezpieczeństwa.
„Prezydent Obama i ja uważamy, że w tej chwili USA i Rosja znajdują się w takiej fazie relacji, że mogą wpływać wspólnie na rozwiażanie konfliktów nie tylko w Syrii i na Ukrainie, ale także w współdziałań w innych obszarach” – powiedział Kerry.
13 lipca w Odessie grupa aktywistów miejscowego „Automajdanu” i organizacji „Oberih” zablokowała w hotelu dwóch senatorów RP z „Platformy Obywatelskiej” – Jana Rulewskiego i Jerzego Wcisło. Obwiniono ich o udział w rosyjskiej prowokacji. Chodzi o zamiar obu senatorów, wspólnie z liderem lokalnych struktur „Bloku Opozycyjnego” (d. Partia Regionów – przyp. polukr.net) złożenia kwiatów na miejscu śmierci prorosyjskich aktywistów na Kulikowym Polu w dniu 2 maja 2014 roku. Jak dowiedział się polukr.net, polskich senatorów zaprosiła do Odessy organizacja, która ma jednoznaczne związki z niezarejestrowaną partią „Zmiana”, brukselskimi lobbystami, popularyzatorami federalizacji Ukrainy i sympatykami Janukowycza.
Sens konfliktu
Lokalne organizacje patriotyczne nie wypuściły senatorów z hotelu, aby „Blok Opozycyjny” nie mógł wykorzystać ich w swoich interesach. Zaproszenie obu polityków do Odessy nazwano „prowokacją”. Ponadto, według aktywistów organizacji „Oberih”, polscy senatorowie mieli wziąć udział w konferencji prasowej wspólnie z miejscowymi przedstawicielami bloku opozycyjnego i liderami prorosyjskiej organizacji „Rada matek Odessy” (zrzeszającej rodziny ofiar starć z 2 maja 2014 roku po stronie prorosyjskiej). Członkowie tych organizacji są oskarżani o działalność antyukraińską. Według lokalnych źródeł, w Odessie, wspólnie z Rulewskim i Wcisło był widziany także aktywista partii „Zmiana”, Janusz Niedźwiedzki. Tymczasem, sami senatorowie stwierdzili, że byli blokowani nie przez „Automajdan”, a „Prawy Sektor”. Ostatecznie i tak trafili na Kulikowe Pole i spotkali się tam z „Radą matek Odessy”, ale wspólna konferencja prasowa nie odbyła się.
Fot. facebook.com/AutomaidanOdesa
W komentarzach dla polskich mediów senator Wcisło stwierdził, iż istotnie mieli oni zamiar spotkać się ze wspomnianą organizacją i przyjechali do Odessy, gdyż otrzymali takie zaproszenie. Równocześnie, przedstawiciele „Rady matek Odessy” stwierdzili, że współpracują z zarejestrowaną w Brukseli organizacja „International Foundation for Better Governance” Według senatora Wcisło, ani on, ani senator Jan Rulewski nie wiedzieli, że Janusz Niedźwiedzki jest członkiem lub współpracownikiem partii „Zmiana”. Sam Niedźwiedzki miał w Odessie wykonywać czynności związane z organizacją pobytu obu polskich polityków. Obaj nie zdecydowali się zabierać głosu i komentować kontaktów Niedźwiedzkiego z „Blokiem Opozycyjnym”. Warto w tym miejscu przypomnieć, że lidera partii „Zmiana”, Mateusza P. aresztowano pod zarzutem szpiegostwa.
Po nitce do klębka
Według informacji, jakimi dysponuje polukr.net, w belgijskim rejestrze federalnym, International Foundation for Better Governance (IFBG) widnieje od 21 października 2015 roku (data rejestracji fundacji). Pojawiają się tam nazwiska lobbystów: Jamesa Wilsona, Gregory Mathieu, a także obywatelki Ukrainy Nadii Borodij, która była widziana w Odessie w towarzystwie obu polskich senatorów. Profil Borodij można znaleźć na Facebooku pod nazwiskiem „Nadia Sass”. Na stronie organizacji http://www.better-governance.org/home/index.php/about widnieje zapis, że została ona zarejestrowana w celu „popularyzacji praw obywateli i lobbowania na ich korzyść, a także ochrony praw i swobód zapisanych w Europejskiej Karcie Praw Podstawowych”. Organizacja ma swoje przedstawicielstwa w Wielkiej Brytanii i na Ukrainie, a finansowana jest z dobrowolnych wpłat osób fizycznych i organizacji. Według rejestru UE http://ec.europa.eu/transparencyregister/public/consultation/displaylobbyist.do?id=796650412686-37 w 2015 roku budżet organizacji wyniósł 10 tysięcy euro z jakich 5 tysięcy to wpłaty członków, a pozostałe 5 – dobrowolne wpłaty na konto fundacji.
Nadija Borodij w październiku 2015 roku była koordynatorem misji (http://gorod.dp.ua/news/110100) międzynarodowych obserwatorów na wyborach lokalnych na Ukrainie w ramach innej organizacji działającej w Brukseli – „Fondation pour la Democratie et la Gouvernance”, którą kieruje wspomniany wyżej lobbysta, Mathieu. Misja składała się z ośmiu obserwatorów z Belgii, Francji, Czech, Wielkiej Brytanii i Serbii i działała podczas wyborów w Dniepropietrowsku (obecnie – Dnipro). W składzie misji znaleźli się m.in. deputowany Izby Lordów Wielkiej Brytanii, Richard Balfe oraz deputowany Izby Reprezentantów Belgii (izby niższej parlamentu) Denis Ducarme. Na podstawie obserwacji powstał raport http://ukranews.com/news/392018-nablyudately-yz-zapadnoy-evropy-razoblachyly-skhemu-skupky-golosov-v-polzu-fylatova-na-vyborakh-mehra-dnepropetrovska-smy według którego wykryto mechanizm kupowania głosów w drugiej turze przez kandydata partii UKROP, Borysa Filatowa, którego oponentem był kandydat „Bloku Opozycyjnego”, Ołeksandr Wiłkuł.
facebook.com/senatorjerzywcisla
Poza tym, w listopadzie zeszłego roku organizacja IFBG i fundacja „Ukraińska Polityka” politologa Kosta Bondarenko (http://uapolicy.org/index.php/home/677-anons) zapowiedziały przeprowadzenie 4 grudnia wspólnej konferencji pt. „Autonomia narodowo-terytorialna: europejskiej doświadczenie w poszukiwaniu kompromisów (samorząd, mniejszości narodowe, polityka językowa)”. Jak wynika z opublikowanych relacji, wydarzenie odbyło się pod inną nazwą: „Autonomia narodowo-terytorialna na Ukrainie jako droga do ocalenia kraju” (http://versii.com/news/339531/). Podczas konferencji uczestnicy omawiali możliwości federalizacji Ukrainy i nadania autonomii poszczególnym regionom kraju. W konferencji brał udział prorosyjski deputowany Jewhen Murajew (obecnie we frakcji „Bloku Opozycyjnego”) oraz wspomniany Kost Bondarenko, a także Mychajło Pohrebinskij. Wśród gości z Europy Zachodniej znalazł się wspomniany już Denis Ducarme. Warto dodać, że to wydarzenie nie było jedynym poświęconym kwestii federalizacji w 2015 roku, organizowanym przez Bondarenkę i Murajewa.
Wszystkie drogi prowadzą do „Bloku Opozycyjnego”?
Ze względu na młody wiek Nadiji Borodij (ur. 1994) pojawiają się wątpliwości co do tego, czy była ona w stanie samodzielnie założyć i zarejestrować wspomnianą organizację w Brukseli, bez niczyjej pomocy. Borodij jest dobrą znajomą Olega Wołoszyna, politologa międzynarodowego, co można stwierdzić choćby wobec ich ożywionej wymiany poglądów na Facebooku. Wołoszyn to specjalista od polityki zewnętrznej Rosji, w latach 2008-2010 był attache prasowym ambasady Ukrainy w Rosji, a w latach 2010-2013 – kierownikiem departamentu polityki informacyjnej MSZ Ukrainy. W 2014 roku po zakończeniu Rewolucji Godności został członkiem rady politycznej „Partii Rozwoju Ukrainy” (jej wpływowym członkiem był także lider odesskiego „BO”, Mykoła Skorik). Przed wyborami do Rady Najwyższej partia stała się współzałożycielem „Bloku Opozycyjnego”. Jesienią 2015 roku Wołoszyn startował do kijowskiej rady miejskiej z list „BO”. Utrzymuje bliskie kontakty ze wspomnianymi już Bondarenką i Mathieu.
Chociaż Wołoszyn nie prezentuje wprost prorosyjskich poglądów, jest sceptycznie nastawiony do idei integracji europejskiej Ukrainy, o czym przekonuje w swoich komentarzach i artykułach, stwierdzając, że Zachód jest gotowy do daleko idących kompromisów z Rosją w sprawach związanych z Ukrainą. Źle ocenia także obecne władze (Andrij Parubij, przewodniczący Rady Najwyższej, jego zdaniem jest „nazistowskim draniem”), sympatyzuje również z byłym premierem Mykołą Azarowem i byłym prezydentem Wiktorem Janukowyczem http://newsradio.com.ua/2015_09_17/Asoc-ac-ja-Ukra-ni-z-S-JAnukovich-z-Azarovim-buli-prav-Voloshin-5938/.
W kanale telewizyjnym „News One”, który według dostępnych jawnie danych należy do Jewhena Murajewa (który także sympatyzuje z Azarowem, jednym z liderów ukraińskiej „emigracji” politycznej w Moskwie), Wołoszyn prowadzi program „Polityka światowa”. Z kolei wcześniej pracował jako dziennikarz i zastępca redaktora naczelnego gazety „Ekspert-Ukraina” – wydawanego przez „Mediaholding Ekspert”, należący w 100% do rosyjskiego koncernu pod tą samą nazwą w Rosji.
Zamiast wniosków
Biorąc pod uwagę praktykę zapraszania na Ukrainę europejskich polityków różnego szczebla, którą prowadzi IFBG ten skandal nie jest zapewne ostatnim. Warto także zwrócić uwagę na to, że IFBG działa wyraźnie w interesach „Bloku Opozycyjnego” oraz polityków związanych z tą formacją (Wiłkuła, Murajewa), a ostatnio – także w interesie liderów struktur „BO” w Odessie, którzy chcieli spotkać się z polskimi senatorami.
Dyskusja na profilu Facebooka senatora Jana Rulewskiego
Trudno stwierdzić, czy polscy politycy pojechali na Ukrainę wspierać prorosyjskie siły polityczne w Odessie czy też stali się ofiarami prowokacji informacyjnej. W każdym razie politycy z Polski i innych krajów powinni rzetelniej sprawdzać, w jakich wydarzeniach zamierzają brać udział i kto jest ich organizatorem.
Portal polsko-ukraiński Portal Polsko-Ukraiński jest portalem internetowym o charakterze analityczno-informacyjnym
