8 marca br. minister spraw zagranicznych RP Jacek Czaputowicz wręczył Bartoszowi Cichockiemu nominację na stanowisko ambasadora RP na Ukrainie. 12 marca nowy ambasador złożył w ukraińskim MSZ listy uwierzytelniające na ręce wiceszefa resortu spraw zagranicznych Ukrainy, Wasyla Bodnara.

Wcześniej, 21 lutego, Sejmowa Komisja Spraw Zagranicznych zatwierdziła kandydaturę Bartosza Cichockiego na wspomniane stanowisko. Zastąpi on na nim Jana Piekło, który zakończył swoją misję na Ukrainie 31 stycznia br.

Bartosz Cichocki urodził się 12 sierpnia 1976 roku w Warszawie. Jest z wykształcenia historykiem. Pracował m.in. jako analityk w Ośrodku Studiów Wschodnich, Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych oraz w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego. W latach 2015-16 był pracownikiem ambasady RP w Moskwie, a następnie doradcą szefa Agencji Wywiadu. Od maja 2017 roku był wiceministrem spraw zagranicznych.

Na podstawie: gov.pl/web/dyplomacja

W czwartek, 7 marca, w Kijowie odbyło się posiedzenie XI sesji Izby Międzyparlamentarnej Polski i Ukrainy. Uczestnicy spotkania omówili tematy kontroli parlamentarnej nad sektorem obronnym, roli parlamentów we współpracy w regionie Bałtycko-Czarnomorskim, a także kwestie znaczenia pomocy międzynarodowej na rzecz rozwoju na wschodzie Ukrainy, jak również dla osób będących wewnętrznymi uchodźcami.

W podsumowującym oświadczeniu potwierdzono wagę pogłębionego dialogu na poziomie parlamentarnym i współpracy dla wzmocnienia bezpieczeństwa w regionie bałtycko-czarnomorskim i w całej Europie. Ponadto, parlamentarzyści wezwali rządy obu krajów „do realizacji wspólnych projektów, które wzmocnią bezpieczeństwo energetyczne w regionie Morza Bałtyckiego i Morza Czarnego oraz stymulowanie współpracy sektorów przemysłu obronnego”, jak również do realizacji projektów infrastrukturalnych, zwłaszcza dotyczących budowy nowych połączeń drogowych i kolejowych, a także budowy nowych przejść granicznych.

Strona polska podkreśliła również niezmienne wsparcie dla odbudowy integralności terytorialnej Ukrainy, a także dla dążeń Ukrainy do członkostwa w NATO i UE; potępiona została także dotychczasowa agresywna polityka Moskwy, w tym w obszarze Morza Azowskiego (w nawiązaniu do incydentu w Cieśninie Kerczeńskiej). Uzgodniono także kontynuowanie wspólnych działań na rzecz bezpieczeństwa energetycznego, w tym mających na celu utrzymanie sprzeciwu obu państw wobec budowy gazociągu Nord Stream 2.

Kolejne spotkanie Izby Międzyparlamentarnej ma odbyć się w drugiej połowie 2019 roku w Polsce.

Na podstawie: rada.gov.ua

W ramach wizyty w Kramatorsku miały miejsce obrady deputowanych do Rady Najwyższej Ukrainy i posłów oraz senatorów z Polski. Odbyło się także spotkanie z dowództwem Operacji Sił Połączonych, generał Serhijem Najewem.

„Przedstawiamy naszym polskim kolegom realia i skutki trwającej od pięciu lat wojny, jaką toczy Rosja przeciwko Ukrainie. Ponad 1,5 miliona wewnętrznych uchodźców, ponad 10 tysięcy zabitych w walkach, tysiące rannych, znowu dwoje w ciągu ostatniej doby. Zniszczona infrastruktura Donbasu i anektowany Krym” – za to wszystko Rosja powinna zapłacić – napisał w mediach społecznościowych ukraiński deputowany, Mychajło Chmil.

Jutro, 7 marca, zastępca szefa Rady Najwyższej i współprzewodnicząca Izby Międzyparlamentarnej Oskana Syroid otworzy w Kijowie XI sesję obrad – informuje portal informacyjny Rady Najwyższej Ukrainy.

Na podstawie: facebook.com/m.khmil, iportal.rada.gov.ua

Lider partii „Samopomoc”, mer Lwowa Andrij Sadowyj, ogłosił, iż wycofuje się z udziału w kampanii wyborczej i poprze b. ministra obrony, Anatolija Hrycenko.

„Właśnie teraz mamy szansę wybrać ukraińskiego i antykorupcyjnego prezydenta. Dlatego podjąłem taką decyzję. Wycofuję swoją kandydaturę z wyborów prezydenckich i ogłaszam, że będę wspierał w wyborach Anatolija Hrycenko” – powiedział mer Lwowa podczas spotkania z dziennikarzami. Dodał, że w przyszłym tygodniu będzie miało miejsce podpisaniu porozumienia w tej sprawie.

„W tym porozumieniu zostaną wskazane ważne cele, dotyczące obrony i bezpieczeństwa naszego państwa, walki z korupcją, terenów pozostających pod okupacją, polityki kadrowej. Myślę, że to sprawy ważne dla nas wszystkich” – powiedział Andrij Sadowyj. Dodał, że istotnym celem dla partii „Samopomoc” pozostaje udział w wyborach parlamentarnych i do władz lokalnych.

Na podstawie: facebook.com/andriy.sadovyi, samopomich.ua

USA potwierdzają, że nadal uznają Krym za część Ukrainy i terytorium to musi zostać zwrócone stronie ukraińskiej – napisano w oświadczeniu sekretarza stanu USA, Mike’a Pompeo, które pojawiło się na stronie ambasady USA w Kijowie w pięć lat po aneksji Półwyspu.

„Pięć lat temu rosyjska okupacja ukraińskiego Krymu rozpoczęła eskalację rosyjskiej agresji. Rosja próbowała zmienić porządek międzynarodowy, zniszczyć nasze poczucie wolności i bezpieczeństwa. Świat nie zapomniał o tym cynicznym kłamstwie, jakim Rosja próbowała usprawiedliwić swoją agresję i aneksję części ukraińskiego terytorium. USA potwierdzają swoje stanowisko: Krym to Ukraina i kontrola nad nim musi zostać zwrócona stronie ukraińskiej” – napisano w oświadczeniu.

Pompeo dodaje, że USA są zaniepokojone represjami wobec mieszkańców Krymu, jako że „w ciągu ostatnich pięciu lat rosyjskie władze podejmują działania mające na celu zniszczenie jakiejkolwiek opozycji wobec ich kontroli nad Krymem. W ramach tych działań strona rosyjska zatrzymywała i osądzała ludzi za pokojowy sprzeciw wobec okupacji, w niektórych przypadkach wywożąc te osoby na terytorium Rosji”. Równolegle, USA wzywają Rosję do uwolnienia więźniów politycznych, w tym Tatarów Krymskich.

Na podstawie: ua.usembassy.gov

Funkcjonariusze Centrum Zabezpieczenia Cybernetycznego Służby Bezpieczeństwa Ukrainy we współpracy z Centralną Komisją Wyborczą zapobiegli atakowi cybernetycznemu wymierzonemu w serwer na bazie którego funkcjonuje strona internetowa CKW.

Według ocen specjalistów, atak miał na celu blokowanie dostępu użytkowników do informacji o przygotowaniach do wyborów prezydenckich. Został przeprowadzony z wykorzystaniem technologii http flood, polegającą na generowaniu ciągłych zapytań do strony, co miało na celu utrudnienia pracy systemu i blokowanie możliwości dostępu zwykłym użytkownikom.

Specjaliści SBU i CWK zlokalizowali źródła ataku i zapobiegli jego rozprzestrzenianiu się. Aktualnie trwa śledztwo mające na celu ustalenie odpowiedzialnych za atak i ich ewentualnych związków z rosyjskimi służbami specjalnymi lub powiązanymi z nimi grupami hakerskimi.

Na podstawie: ssu.gov.ua

Książka autorstwa Marcina Gawędy, wydana przez wydawnictwo „Napoleon V” omawia problematykę związana z organizacją i działaniami ukraińskich wojskowych formacji specjalnych w czasie wojny na Donbasie. 

Publikacja dotyczy wojskowych jednostek specjalnych, a więc przede wszystkim Pułków Specjalnych: 3 i 8, 10 Oddziału Oficerskiego HUR (Wywiadu Wojskowego Ukrainy), 73 Morskiego Centrum Operacji Specjalnych i 140 Centrum Operacji Specjalnych. Autor krótko przedstawia historię wspomnianych formacji, ich proces szkolenia do 2014 roku oraz charakterystykę działań i wyposażenia.

Główną uwagę – i jest to znaczący atut tej publikacji – poświęca jednak opisowi działań jednostek specjalnych ukraińskiej armii w czasie ATO na Donbasie, tj. przede wszystkim w okresie najintensywniejszych działań zbrojnych, od wiosny 2014 roku (początek ATO) do schyłku lutego 2015 roku (koniec walk pod Debalcewem, który zakończył najbardziej aktywną fazę działań). Autor opiera się przede wszystkim na źródłach internetowych, zawierających relacje samych uczestników – jako faktycznie jedynym dostępnym źródle informacji na ten temat, przedstawiając dość szczegółowy obraz poszczególnych epizodów z walk, jakie miały miejsce na Donbasie z udziałem ukraińskich formacji specjalnych. Opisuje także założenia wdrażanej reformy ukraińskiego „specnazu”, w tym przede wszystkim związane z powołaniem Sił Specjalnych Operacji, a także perspektywy tych formacji w związku z wdrażanymi w ich ramach standardami NATO.

Atutem książki są również fotografie, obrazujące elementy działań i procesu szkoleniowego żołnierzy SSO Ukrainy.

Publikacja zasługuje na uwagę jako jedna z (nadal) nielicznych książek lub artykułów w języku polskim przedstawiających czysto wojskowy aspekt wojny na Donbasie.

Dariusz Materniak

Polskie przedstawicielstwo dyplomatyczne w Kijowie skierowało notę dyplomatyczną do ukraińskiego MSZ odnoszącą się do treści tablicy informacyjnej umieszczonej w pobliżu pomnika w Hucie Pieniackiej.

Według strony polskiej, umieszczona na miejscu w 2018 roku tablica informacyjna jest „przykładem relatywizacji tragicznych wydarzeń w Hucie Pieniackiej (…) w pobliżu pomnika ofiar, która zawiera fałszywą informację o przebiegu zbrodni z 1944 roku, a także napis w miejscu pamięci Ukraińców, którzy zginęli 20 km od Huty”. Napis na tablicy w języku polskim, ukraińskim i angielskim zawiera informację, że zbrodni dokonały oddziały niemieckich nazistów, a w wiosce działały formacje polskiego podziemia.

„Ambasada RP w Kijowie zwraca się w tej sprawie z notą protestacyjną do MSZ Ukrainy wskazując, że miejsca pamięci z takim tekstem stawiają pod znakiem zapytania oświadczenia strony ukraińskiej co do polityki dobrosąsiedztwa i wzajemnego przebaczenia w relacjach z Polską, a także zwraca się z prośbą o wyjaśnienie legalności ustanowienia obu obiektów” – poinformowała rzecznik ambasady, Ewa Suwara, podkreślając, że strona polska jest gotowa do dialogu dla wyjaśnienia spornych kwestii historycznych.

Rok temu, podczas obchodów 74 rocznicy zbrodni w Hucie Pieniackiej, wicedyrektor IPN, Krzysztof Szwagrzyk stwierdził, że treść wspomnianej tablicy to prowokacja ze strony tych sił na Ukrainie, które chcą napisania historii na nowo. „Nie zmienia to faktu, iż 28 lutego 1944 roku mieszkańcy Huty Pieniackiej zostali zabici przez Ukraińców na służbie niemieckiej” – powiedział wówczas historyk. Z kolei według informacji jakie pojawiły się na łamach „Historycznej prawdy”, zgodnie z dokumentami polskiego Archiwum Akt Nowych, wioska została zniszczona przez oddziały niemieckiej tajnej policji polowej.

W niedzielę, 24 lutego 2019 roku odbyły się obchody kolejnej rocznicy zbrodni w Hucie Pieniackiej. Wzięli w nich udział m.in. przedstawiciel Kancelarii Prezydenta RP Adam Kwiatkowski i przewodniczący lwowskiej Administracji Obwodowej, Oleg Synotka.

Na podstawie: polradio.pl,

25 lutego do portu w Odessie wszedł niszczyciel US Navy, „USS Donald Cook”. Wizyta okrętu na Ukrainie potrwa do 27 lutego.

Według informacji zamieszczonej przez służbę prasową amerykańskiej VI Floty, celem wizyty okrętu na Morzu Czarnym jest udział w sojuszniczej operacji na rzecz bezpieczeństwa i stabilności w regionie. W ramach tych działań, w ubiegłym tygodniu okręt uczestniczył w manewrach wspólnie z okrętami Sił Morskich Turcji.

Wcześniej okręt kilkukrotnie odwiedzał Ukrainę, m.in. w ramach manewrów „Sea Breeze”. W styczniu br. złożył wizytę w gruzińskim porcie Batumi, gdzie wziął udział w ćwiczeniach z jednostkami Straży Przybrzeżnej Gruzji.

„Donald Cook” to jednostka klasy „Arleigh Burke”. Mierzy 154m długości i ma wyporność 9000 ton. Okręt może przenosić do 96 pocisków rakietowych różnych typów (m.in. przeznaczonych do uderzeń na cele lądowe „Tomahawk”, przeciwlotniczych „Standard” i przeciwokrętowych „Harpoon”), na jego pokładzie bazują także dwa śmigłowce SH-60.

Na podstawie: mil.gov.ua,

W obwodzie donieckim odbyły się ćwiczenia jednostek MSW związane z przygotowaniami do działań w trakcie wyborów prezydenckich i parlamentarnych, które w tym roku odbędą się na Ukrainie.

Ćwiczenia zostały zorganizowane w Mariupolu z udziałem ok. 200 funkcjonariuszy Policji, Gwardii Narodowej i służb ratowniczych. Scenariusz, stworzony na bazie sytuacji i doświadczeń z poprzednich wyborów w 2014 roku, zakładał m.in. reakcję na działania mające na celu wpływ na wynik głosowania, unieszkodliwienie ładunku wybuchowego oraz opanowanie zamieszek przy jednoczesnej reakcji na wybuch pożaru i udzielanie pomocy medycznej. Łącznie przećwiczono 20 różnych epizodów, zakładających reakcję służby patrolowej, następnie wzmocnienie jej działań specjalnymi pododdziałami wsparcia TOR (TOR – Grupa Reagowania Taktyczno-Operacyjnego), a w dalszej kolejności pododdziałami Gwardii Narodowej Ukrainy.

Do działań angażowane były także funkcjonujące od niedawna struktury policyjne takie jak Policja Dialogu, odpowiadające za działania niekinetyczne, mające na celu rozwiązywanie konfliktowych sytuacji bez użycia siły.

Na podstawie: dn.npu.gov.ua