W ciągu ostatnich miesięcy zakłady koncernu Ukronbronoprom dokonały remontów ponad 1000 pojazdów opancerzonych dla Sił Zbrojnych Ukrainy – poinformowało Centrum Informacyjno-Analityczne RNBO.

Poza zakładami remontowymi koncernu w strefie ATO działa również około 20 mobilnych brygad remontowych, które na miejsce zajmują się remontami uszkodzonych pojazdów.

Poza remontami trwa także modernizacja kolejnych jednostek sprzętu pancernego, w tym zwłaszcza czołgów T-64BV.

Na podstawie: hromandske.tv

KIJÓW. 3 grudnia. UNN. Kolejna runda rozmów w Mińsku, mających na celu rozwiązanie konfliktu zbrojnego w Donbasie może się odbyć się w przyszłym tygodniu – powiedział w „Kanale 112” były prezydent Ukrainy Leonid Kuczma.

„Powoli idziemy w dobrym kierunku. Obecnie nie ginie tylu ludzi, ilu zginęło przed porozumieniem w Mińsku. Ale następna runda (negocjacji – red.) może odbyć się już w przyszłym tygodniu” – powiedział Kuczma.

Ostatnio przedstawiciele „DNR” i „LNR” zażądali natychmiastowego spotkania „Grupy Mińskiej” z udziałem Rosji i OBWE.

Rada UE na szczeblu ministrów Spraw Zagranicznych wezwała do intensyfikacji negocjacji w ramach trójstronnej grupy kontaktowej w sprawie pokojowego rozwiązania sytuacji we wschodniej Ukrainie.

Minister spraw zagranicznych Federacji Rosyjskiej Siergiej Ławrow i sekretarz stanu USA John Kerry zgodzili się co do konieczności wznowienia prac grupy kontaktowej ws. Donbasu.

Przypomnijmy, 5 września w Mińsku podpisały porozumienie o zawieszeniu broni w Donbasie. Pomimo tego, rozejm nadal jest naruszany przez prorosyjskich separatystów i samą Rosję.

Źródło: UNN

http://www.unn.com.ua/uk/news/1413243-chergoviy-raund-minskikh-peremovin-mozhe-vidbutisya-nastupnogo-tizhnya-l-kuchma-dopovneno

KIJÓW. 3 grudnia. UNN. Przewodniczący Rady Europejskiej Donald Tusk w rozmowie telefonicznej pogratulował prezydentowi Ukrainy Petro Poroszence pomyślnego utworzenia nowego rządu.

„To daje nadzieję na dalszą intensyfikację niezbędnych reform politycznych i gospodarczych” – powiedział Tusk.

„Jest stała gotowość Unii Europejskiej do wspierania Ukrainy w tych działaniach” – powiedział szef RE.

Prezydent Ukrainy i szef Rady Europejskiej ustalili, że na początku 2015 roku w Kijowie odbędzie się kolejny szczyt Unia Europejska – Ukraina.

Źródło: UNN

http://www.unn.com.ua/uk/news/1413287-noviy-uryad-v-ukrayini-daye-nadiyu-na-podalshu-aktivizatsiyu-reform-golova-yevroradi

„Po raz kolejny chciałbym pogratulować nowym ministrom, tym ministrom, którzy otrzymali obywatelstwo ukraińskie, dziękuję za chęć nie tylko przyjęcia obywatelstwa, ale również nauczenia się języka” – powiedział Jaceniuk.

Dodał również, że do końca tego tygodnia rząd przedstawi Parlamentowi program działania.

„Zgodziliśmy się, że program rządu musi być przygotowany jak najszybciej i pod koniec tygodnia będzie przedstawiony w parlamencie” – powiedział.

Według niego, jest to dokument, który zawierać ma listę konkretnych celów i sposobów ich realizacji.

Źródło: UNN

http://www.unn.com.ua/uk/news/1413217-yatsenyuk-proviv-pershe-zasidannya-novogo-kabminu

Nowy gabinet z Arsenijem Jacenukiem na czele poparło 288 deputowanych. Parlament przyjął postanowienie o zatwierdzeniu składu całego gabinetu, a nie jak chciała część deputowanych – każdego z ministrów osobno.

Stanowisko ministra obrony zachował Stepan Połtorak, a ministra spraw zagranicznych – Pawło Klimkin. Również Arsen Awakow pozostał szefem MSW.

Ministrem rozwoju ekonomicznego i handlu został Ajvaras Abromavicius, obywatel Litwy. Pewne kontrowersje wzbudziła kandydatura Jurija Steca, dyrektora Kanału 5, na stanowisko szefa nowo powstałego Ministerstwa Informacji.

„Mamy historyczną szanse stworzyć nową Ukrainę. I my tą szansę nie tylko wykorzystamy, ale także dokonamy tego” – powiedział Arsenij Jaceniuk.

Na podstawie: pravda.com.ua

Zdaniem rzecznika MSZ Ukrainy Jewhena Perebijnisa, misja OBWE działająca w Donbasie nie jest w stanie efektywnie wypełniać swoich zadań.

„Widzimy niedostateczną efektywność reakcji OBWE na zagrożenia, jakie wynikają na skutek wojskowej interwencji i rosyjskiej okupacji Krymu oraz prowadzenia wojny hybrydowej przeciwko naszemu krajowi” – powiedział rzecznik MSZ.

Wiadomo, że kwestia efektywności misji OBWE ma być omawiana podczas spotkania OBWE na szczeblu ministerialnym w Szwajcarii w dniach 4-5 grudnia.

Według danych przedstawionych przez ministra obrony Ukrainy Stepana Połtoraka, na terytorium Ukrainy znajduje się ok. 6 tysięcy żołnierzy. Informacje te potwierdzają również niezależni analitycy.

Na podstawie: pravda.com.ua

Одним з основних досягнень Євромайдану в Україні не буде помилкою називати усвідомлення більшістю незалежності держави. Причому незалежності не лише на папері, а й у головах. Незалежності не тільки територіальної, а й ментальної, насамперед від радянського минулого. Для утримання якої, на думку активної громадськості, необхідно позбавитися від того, що ззовні нагадує про тоталітаризм – пам’ятників і топонімів.

Перша хвиля повалення монументів Леніну – людині, яка протягом радянського часу сприймалася завдяки шкільним підручникам вождем пролетаріату, охопила Україну ще під час зимових подій, однак на сьогодні не втихає.
11 ноября памятник Ленину снесли и около проходной завода „Звезда”, что в Запорожье.

7 ноября вечером в Запорожье толпа активистов пыталась снести и памятник Феликсу Дзержинскому.

У Запоріжжі майже 20-метровий пам’ятник Леніну вдягали у вишиванку, вкладали йому до рук український прапор. 11 листопада невідомі знесли пам’ятник вождю пролетаріату біля заводу «Зірка». 7 листопада – день, у який раніше відзначали початок Жовтневої революції, активісти намагалися знести пам’ятник Дзержинському. Однак – не вийшло.
Намагання громади знищити символи самотужки іноді надає результатів – не лише позбавлення монумента, а й змушує владу на місцях до кроків правового врегулювання питання, яке стає приводом для обурення у суспільстві.
В Бердянске местные депутаты проголосовали против сноса памятника Ленину.

Доля Леніна
У Запоріжжі питання про демонтаж пам’ятників тоталітарного режиму винесено на розгляд сесії міської ради з формулюванням «провести опитування громадян» з цього питання. Однак у пояснювальній записці зазначено, що воно має відбутися під час місцевих виборів, дата яких ще не визначена, однак можлива навесні або восени наступного року. Якщо дане рішення буде ухвалене, виникає питання: чи дочекається Ленін цивілізованого повалення?

Проте на швидке вирішення питання сподіватися запоріжцям не доведеться ще й тому, що існує й певна узгоджувальна процедура. Пам’ятник Леніну внесений до переліку пам’ятників історії та культури Запорізької області, тому охороняється державою. Виключити його з переліку може лише Міністерство культури України за поданням органу з охорони культурної спадщини Запорізької міської ради, потім розглядається відповідною Консультативною радою, а лише потім міністерством. Це триватиме певний час.

Поки ж у Запорізькій області не завжди влада погоджується на позбавлення від пам’ятників. Депутати Бердянської міської ради проголосували за залишення пам’ятників Леніну на своїх місцях. Хоча в серпні демонтували один із малих пам’ятників Леніну за допомогою керівника маріупольського Азовського машинобудівного заводу – допоміг технікою. На початку листопада облили зеленкою, а потім і розкололи на частини бюст Леніну.

Доля Дзержинського
Дещо простіше поставлене питання в Запоріжжі щодо пам’ятника Феліксу Дзержинському. За проектом рішення сесії міської ради, його керівництвом Жовтневої районної адміністрації (на території якої від розташований) запропоновано демонтувати найближчим часом. На це, переконують, піде близько двох тижнів. Тож, можливо, до Нового року на Запоріжжя очікує подарунок у вигляді вивільненого місця хоча б від одного тирана, якщо, звичайно, депутати цього захочуть.
Пам’ятник Дзержинському виключений із Державного реєстру нерухомих пам’яток України ще у 2008 році. Тому його подальша доля цілком залежить від рішення депутатів Запорізької міської ради.

Парк-музей тоталітарного режиму
У Запоріжжі активно обговорюється ідея створення парка-музею тоталітарного минулого, експонатами якого можуть стати демонтовані з центру міста пам’ятники Леніна, Дзержинського та інших спірних діячів. На думку ініціаторів, цей музей просто неба може не лише стати заспокійливим засобом для громадян, які не бажають забувати радянські часи (через ідеологічні погляди або як данину історії – власної чи країни), а й буде туристичним об’єктом промислового міста.
Проблема у створенні полягає лише в обранні місця розташування такого музею. На сьогодні є дві пропозиції – від адміністрації Василівського історико-архітектурного музею-заповідника «Садиба Попова» (Василівський район Запорізької області, 58 км від обласного центра) і від Громадської організації «Асамблеї діячів культури Запоріжжя» (на території парка Кірова, біля центра міста). Однак поки що жодне з них не узгоджено владою.

Довідка
На території України на кінець 2013 року нараховувалося близько 1100 пам’ятників Леніну, більшість яких (560) припадало на східні області – Донецьку, Луганську, Харківську, Запорізьку і Дніпропетровську.

Natalia Seliukova

Obronę granicy i pomoc krajom sąsiednim, podzielającym wartości Unii Europejskiej jako jeden z głównych priorytetów wskazał Donald Tusk, który objął 1 grudnia stanowisko szefa Rady Europejskiej.

W tych niełatwych czasach potrzebne jest nam przywództwo i polityczna jedność” – powiedział Tusk dodając, że UE powinna koncentrować się na obronie podstawowych wartości, takich jak wolność i solidarność. Dodał, że Unia powinna być silna na arenie międzynarodowej.

„Wszyscy chcemy pokoju i stabilizacji na wschodzie, ale nie za cenę Ukrainy, ustępstw czy kapitulacji przed agresywną polityką” – powiedział nowy szef Rady Europejskiej.

Na podstawie: eurointegration.com.ua

Donieck zawsze odróżniał się swoim charakterem. W warunkach eskalacji konfliktu zbrojnego, tożsamość regionalna przekształca się w jeden z kluczowych instrumentów wpływu na autochtonicznych mieszkańców. Ukraina nie może sobie pozwolić na przegranie tej walki o świadomość, ale powinna wykorzystywać pozytywne cechy tożsamości regionalnej w postaci „miękkiego regulatora” ważnego, pozamilitarnego narzędzia rozwiązania sytuacji na Wschodzie. Niezwykle istotne jest zrozumieć ludzi, z którymi trzeba będzie budować pokojowy dialog (część Donbasu (Obwodów donieckiego i ługańskiego) póki co jest ukraińska). Kim są „donieckie”? Jakie czynniki kształtują regionalny patriotyzm?

Kluczowy jest tutaj „charakter regionu”, który można określić jako „robotniczy”. Jego cechy bezpośrednie to konkretność, pragmatyczność (ukierunkowana na efekt), prostota (prostolinijność) i pewność siebie. To właśnie z robotniczego charakteru donieckiego regionu rodzi się potrzeba silnego gospodarza (ekonomisty, a nie lidera politycznego), właściwa również dla psychologii większości obywateli Rosji. Donieczanie lubią gdy się o nich dba, rzadko zastanawiają się nad tym, jaką cenę płaca za tę troskę. Stąd fenomen popularności silnych menadżerów i gospodarzy („silnej ręki”) takich jak Diegtiariow i Achmetow (osobę Janukowycza popierano według tej samej zasady, ale przede wszystkim jako protegowanego „gospodarza regionu” Renata Achmatowa). Jednocześnie Donbas jako region i Donieck jako jego „stolica” odczuwają dotkliwy brak charyzmatycznych, historycznych postaci, którzy mogliby być wykorzystani jako przywódcy-symbole (jak Bandera na Zachodniej Ukrainie). Zbyt młody region nie ma bogatej historii oprócz okresu II wojny światowej (w tym Front Mius był drugorzędny ) i radzieckiego okresu rządów, (dzięki, któremu otrzymał wystarczający status i wagę, ale który w ogólnoradzieckim kontekście był marginalny). Donbasowi potrzebne jest odnalezienie własnych historycznych symbolów, które by pokazały jego związek z Ukrainą jednocześnie nie wywołując sprzecznych emocji.

Czy nie jedynym tego rodzaju symbolem, kluczową regionalną marką (w tym na eksport) jest klub piłkarski „Szachtar” – powód do dumy całego Donbasu, który należy do „gospodarza regionu” Renata Achmatowa. Osiągnięcia sportowe w ogóle ( piłka nożna, lekkoatletyka, hokej, koszykówka) czy nie jest jedyną sferą, która posiada istotny, choć może nie nazbyt trwały, efekt pozytywnego wpływu na zaspokojenie regionalnych ambicji.

Z tym ostatnim wiąże się znany kompleks niższości, gdy potencjał i ambicje połączone z silną gospodarką zorientowaną na przemysł, napotykają braki kulturowo-historyczne i utratę (w osobie Janukowycza i „Partii Regionów”) politycznego wpływu. Donieck posiada „skłonności do bycia stolicą” i jest do tego przygotowany mentalnie jednak nie posiada takiej historycznej tradycji ( jak Charków czy Kijów). Taka sytuacja wywołuje masowe stereotypowe myślenie (wykorzystane w popularyzacji DRL), która podnosi bojowego ducha regionu i ma na celu odłączenie Donbasu od reszty Ukrainy. Tutaj można przytoczyć przykłady popularnych, sztampowych sloganów jak „ Donbas karmi Ukrainę”, „Donbas nie rzuca słów na wiatr”, „Donbas decyduje o wszystkim”, itd.

Ważne są także znane pseudoczynniki wpływu na psychologię miejscowej ludności, które nie wynikają z jej charakteru, a zostały przyniesione z zewnątrz, dzięki popularnej retoryce. Na pierwszym miejscu znajduje się tutaj kwestia językowa, która tak naprawdę nigdy nie była problemem. Język rosyjski zawsze zajmował i nadal zajmuje główne miejsce w życiu regionu. Jednocześnie zawsze istniała zauważalna, względna, tolerancja dla języków, którymi rozmawiały inne lokalne społeczności – ukraiński, grecki, romski, rumuński, hebrajski. Etniczne zróżnicowanie regionu «jaskrawa wielokulturowości” co lubili akcentować poszczególni politycy, stawiając za przykład reszcie Ukrainy, wielonarodowościowy Donbas, gdzie wszyscy potrafią się ze sobą porozumieć i wszyscy żyją w pokoju, również jest pseudoczynnikiem wpływu przyciągniętym przez polityczny dyskurs i wznawianym przez propagandę. „Robotniczy” charakter Donbasu prowokuje do egoistycznego podejścia, zasady nieprzestrzegania tolerancji, barku równowagi w stosunku do zarówno etnicznych mniejszości (Rosjan do Romów, na przykład) jak i w stosunku do poszczególnych społeczno-zawodowych grup (górników do inteligencji).

Niewątpliwe, istotny wpływ na formowanie takiej „tradycji” społecznej nietolerancji miał radziecki okres historii państwa. Ważną konsekwencją tego okresu jest poczucie nostalgii za radziecką przeszłością, odpowiednimi socjalnymi standardami tego okresu, które dawały wiarę w przyszłość. Mity o radzieckiej przeszłości nie maja nic wspólnego z podstawami tożsamości regionalnej (o ile są tymczasowy etapem przejściowym w formowaniu regionalnego charakteru), choć przeważnie, generują się od wewnątrz, aby karmić idee odłączenia Donbasu, jego związku z Rosja.

W ten sposób istnieje wiele możliwości wykorzystania wewnętrznego potencjału tożsamości regionalnej, specyfiki charakteru lokalnych mieszkańców Obwodów donieckiego i ługańskiego w procesie pokojowego regulowania konfliktu na Wschodzie Ukrainy jako alternatywa dla narzędzi militarnych. Ważne, aby opracować właściwe mechanizmy psychologicznego wpływu, tworzenie informacyjnej polityki państwa z uwzględnieniem tych różnic regionalnych. Kompetentne podejście do tej kwestii przyczyni się do jak najszybszej, pokojowej stabilizacji, potencjalnie wzmocni mentalną integralność unikalnego Donbasu na Ukrainie.

Krawczenko W. W., Zamykula M.O.

Zdaniem nowego komisarza ds. rozszerzenia i polityki sąsiedztwa Unii Europejskiej Johannesa Hana plan działań jaki przygotowuje strona ukraińska dotyczące integracji z Unią Europejską ma dość realistyczne założenia.

Komisarz złożył wizytę w Kijowie. Potwierdził możliwość nadania Ukrainie oficjalnej perspektywy członkostwa w UE, do czego wezwał wcześniej ustępujący ze stanowiska komisarz Stefan Fule.

„Prezydent Poroszenko stwierdził jasno, że zanim Ukraina będzie mogła stać się członkiem UE, konieczne są reformy. Czas, jaki wyznaczył, jest realistyczny” – powiedział nowy komisarz. Wcześniej Petro Poroszenko mówił o 6 latach jako okresie w którym Ukraina może wprowadzić niezbędne zmiany, tak, aby można było złożyć wniosek o członkostwo.

Na podstawie: eurointegration.com.ua