Strona ukraińska liczy na postęp w rozwiązywaniu konfliktu na wschodzie kraju w związku z zaplanowanym na przyszły wtorek spotkaniem prezydentów Ukrainy i Rosji w Mińsku na Białorusi.

W rozmowach pomiędzy Petro Poroszenką a Władimirem Putinem mają uczestniczyć także przedstawiciele Unii Europejskiej, w tym szefowa unijnej dyplomacji Catherine Ashton, a także prezydenci Białorusi i Kazachstanu.

Według przedstawicieli AP Ukrainy spotkanie okazało się możliwe po konsultacjach ukraińskich władz z szefem Komisji Europejskiej i liderami krajów europejskich.

Na podstawie: eurointegration.com.ua

KIJÓW. 18 sierpnia. UNN. Przewodniczący Rady Najwyższej Ukrainy Ołeksandr Turczynow w poniedziałek spotkał się z marszałkiem Sejmu Litwy Loretą Grauziniene, marszałek Sejmu Republiki Łotewskiej Solvitą Aboltyneyu i przewodniczącym Riksdagu Szwecji Perom Westerbergiem. Podczas spotkania omówiono realizację umowy stowarzyszeniowej UE-Ukraina i kwestię jej ratyfikacji.

Marszałek Sejmu Republiki Łotewskie zauważyła, że Łotwa była jednym z pierwszych państw UE które dokonały ratyfikacji umowyę.”Jesteśmy bardzo zainteresowani, aby być świadkami postępu w stosunkach dwustronnych” – powiedziała.

Podczas spotkania dyskutowano potrzebę reform na Ukrainie, zwłaszcza w sferze gospodarczej, prawnej i sądowej. Kraje europejskie są gotowe do świadczenia niezależnej pomocy w tych procesach.

We wtorek przewodniczący Rady Najwyższej spotka się również z prezydentem Litwy Dalią Grybauskaite.

Źródło: UNN

http://www.unn.com.ua/uk/news/1376889-o-turchinov-rada-ratifikuye-ugodu-pro-asotsiatsiyu-z-yes-nayblizhchim-chasom

KIJÓW. 18 sierpnia. UNN. Terroryści strzelali do konwoju uchodźców w regionie Ługańska z wyrzutni „Grad” – powiedział zastępca wiceministra obrony Ukrainy Igor Kabanenko.

„Jak na razie wiemy, że ostrzał miał miejsce z wykorzystaniem wielu systemów rakietowych „Grad”. Oczywiście, są liczne ofiary. Obecnie weryfikujemy informacje na ten temat” – powiedział.

Jak wynika z doniesień strony ukraińskiej, w ostrzale mogło zginąć kilkadziesiąt osób.

Źródło: UNN

http://www.unn.com.ua/uk/news/1376907-v-minoboroni-pidtverdili-scho-kolonu-bizhentsiv-rozstrilyali-iz-gradu

Według rzecznika RNBO Andrija Łysenko siły ukraińskie zajęły większość Ługańska i obecnie oczyszczają je z grup bojowników.

Zdaniem A. Łysenko siły ATO otoczyły większość kluczowych miast Donbasu, w tym m.in. Donieck. Między innymi dlatego bojownicy podejmują agresywne działania i chcą wyrwać się z okrążenia.

Na podstawie: pravda.com.ua

Według szefa dyplomacji Ukrainy, który uczestniczył w niedzielę w rozmowach na temat sytuacji w Donbasie, Rosja nie zamierza zamknąć granicy ani zaprzestać dostaw broni dla separatystów.

Ustanowienie kontroli nad wschodnią granicą w Donbasie, tak aby nie mogło przez nią napływać wsparcie dla bojowników, miało być głównym priorytetem ukraińskiej delegacji. Strona ukraińska chciała także zwolnienia zakładników zatrzymanych przez separatystów i przetrzymywanych w Rosji.

Obecnie trwają rozmowy ws. ewentualnego spotkania głów państw.

Klimkin zapowiedział także, iż 23 sierpnia ma dojść do wizyty kanclerz Angeli Merkel na Ukrainie. Ta wizyta, w przeddzień święta narodowego Ukrainy, ma być rezultatem rozmów pomiędzy niemiecką kanclerz i ukraińskim prezydentem.

Na podstawie: pravda.com.ua

З  директором з питань розвитку „Defense Express” Валерієм Рябихом про актуальну ситуацію на сході України розмовляв Даріуш Матерняк.

Як Ви оцінюєте нинішню політично-мілітарну ситуацію, пов’язану з конфліктом на сході України?
Ситуація в зоні, де ведеться антитерористична операція складна, і ця складність виникає перш за все з того, що бойовики надалі контролюють частину кордону з Росією і цим шляхом до них доходять поставки, в тому числі зброї і амуніції, а також надалі цим шляхом проникають чергові диверсійні групи. Незважаючи на ці труднощі, наші підрозділи діють за планом, встановленим раніше, який передбачає локалізацію і ізоляцію від поставок окремих груп бойовиків. Є також позитивні сигнали, як напр. факт відтинання груп бойовиків в районі Донецька і Горлівки від комунікації з Луганськом і безпосереднього з’єднання з Російською Федерацією. Можна очікувати, що найближчим часом сепаратисти з так званої Донецької народної республіки змушені будуть здатися – хоч важко говорити про конкретні дати, тим більш, що ці завдання мусять реалізуватися з урахуванням завдання як найменших втрат з боку цивільного населення на цих територіях. Ситуація в Луганській області дещо складніша, оскільки там спроби  відрізання груп бойовиків від Росії поки що не принесли результату.

Чи є, таким чином, можливість повного ущільнення кордону з Росією, щоб виключити доставки зброї цим шляхом?

Такі спроби здійснювалися вже на самому початку реалізації антитерористичної операції, проте вони не принесли стовідсоткових результатів, перш за все з огляду на активну протидію збройних сил Росії. Процедури, до яких вдалася в цій справі українська дипломатія, як щодо Російської Федерації, так і на міжнародному рівні, залишаються без відповіді до цього часу. А факт обстрілу російською армією підрозділів Збройних сил України на її власній території – це неприпустиме порушення норм міжнародного законодавства, на яке міжнародна спільнота фактично не реагує. Питання, що буде, якщо завтра така ситуація відбудеться наприклад на кордоні Росії з Прибалтикою – а це зовсім не виключений сценарій, є доволі риторичним. Так чи інакше, беручи до уваги відсутність можливості протидіяти з нашої сторони діям збройних сил Росії, необхідно було прийняти рішення про виведення частини наших сил з найбільш загрозливих районів, оскільки їх обстрілювали як з територій, окупованих членами нелегальних озброєних угрупувань, так і з території Російської Федерації.

Як можна оцінити ініціативи Росії з метою надання гуманітарної допомоги для східної України?

Українські військові мають план на випадок російської агресії, в тому числі тієї, яка може виникнути під прикриттям гуманітарної діяльності. В умовах, які виникли на сьогодні, ми мусимо бути готові до різних сценаріїв, в тому числі пов’язаних з агресією. Відомо, яка „гуманітарна допомога” надходить вже декілька місяців з Росії: спочатку це була стрілецька зброя, потім важке озброєння, в тому числі танки і артилерія, а на завершення протиповітряні комплекси, які, як відомо, призвели до трагедії міжнародного масштабу. Ми впевнені що жоден комплекс типу „Бук” не потрапив до рук сепаратистів з резервів української армії. Наші підрозділи на той момент контролювали всі склади озброєння та місця зберігання зброї, незважаючи на спроби їх перехоплення з боку бойовиків. Немає жодної гарантії, що спроби гуманітарної діяльності, які здійснює Росія, відбуваються лише для потреб ЗМІ, а фактично, замість продуктів чи ліків завозиться зброя і амуніція для сепаратистів. Для цього, як показує практика, Росії зовсім не потрібні офіційні «гуманітарні конвої» пофарбованих у біле машин – досить і нічних кидків військових колон у кольорах «хакі». Так званий «гуманітарний конвой» потрібен Росії для того, щоб відволікти увагу як світової спільноти, так і свого населення від тої ролі, яку вона дійсно відіграє в подіях на Ході України. За ширмою повідомлень про гуманітарну «допомогу» якось відходить на другий план постачання Росією зброї сепаратистам та її роль в трагедії з малайзійським Боїнгом.

Наскільки великий ризик збройної інтервенції Російської Федерації в Україні?

Ця небезпека виникла ще у березні і слід пам’ятати, що з того часу нависає постійно, оскільки концентрація сил та засобів російської армії вздовж кордону з Україною утримується незмінно, незважаючи на періодичні коливання її чисельності – на даний момент, за даними РНБО, це близько 45 тисяч солдат. За нашими оцінкам, поблизу кордону з Україною, на даний момент, розташовано близько сорока батальйонних тактичних груп, кожна з яких готова до ведення автономних операцій на окремих напрямках. Мета цієї концентрації військ одна – створення стану постійної напруги. Ведуться маневри сил, зібраних поруч з кордоном. Їх дії полягають, зокрема, в просуванні в напрямку або вздовж кордону, порушенні повітряного простору. Це вимагає очевидно адекватної реакції з боку наших збройних сил. Відомо також, що кілька українських літаків збили з використанням ракет класу «повітря-повітря», випущених з повітряного простору Російської Федерації.

Ця агресія з боку Москви та породжені нею події на Сході України, не мають жодного реального обґрунтування: в Україні не було ніколи підстав до вибуху збройного конфлікту ані на етнічно-расовому ґрунті, ані національному, релігійному чи будь-якому іншому. Ці підстави були штучно створені російським пропагандистським апаратом. З’явилося прагнення Росії до нібито захисту прав російськомовного населення, а при цьому слід пам’ятати що люди, які говорять російською мовою ніколи не дискримінувалися в Україні. Наші експерти не мають єдиного погляду, щодо того, чи дійде до більшої збройної інтервенції Росії, однак такий сценарій розвитку подій береться до уваги. Критичним моментом може виявитися осінь, коли економічна ситуація буде складніша, в тому числі з огляду на неврегульоване питання газопостачання в Україну. Однак, слід відзначити, що на цей час зберігається дуже висока ймовірність відкритої інтервенції Росії в Україну і ця ймовірність, нажаль з кожним днем лише зростає. Зокрема, це пов’язано і з тим, що усілякі спроби РФ вирішити в Україні своє стратегічне завдання – залишення контролю, якщо не над усією Україною, то хоча б над її частиною, не мають результату. Тож у кремлівських стратегів залишається лише одна примарна можливість досягти цієї мети – відкрити своє дійсне обличчя та спробувати окупувати частину території України шляхом безпосереднього військового вторгнення.

Як ви оцінюєте зміни, що відбулися в українських Збройних Силах впродовж останніх місяців у зв’язку з діями, які ведуться у рамках ATO?

Слід пам’ятати, що українська армія віддавна проходить процеси змін, не завжди позитивні, – а останні роки правління Віктора Януковича її систематично знищували. По-перше це виникало з доктрини, за якою Україна нібито не мала зовнішніх ворогів, у зв’язку з чим не робилося нічого, що мало б на меті збільшення потенціалу збройних сил. Плани говорили про нібито технічну модернізацію, проте фактично, фінансових ресурсів не вистачало на їх реалізацію – а всього лише на поточне утримання армії, тобто так зване „проїдання” – про що зрештою експерти „Defense Express” писали багато разів. По-друге, в цей період посади міністрів оборони, а також керівників інших спеціальних служб, в тому числі СБУ, займали особи, які були громадянами Російської Федерації, – що не є нормальною ситуацією, ф, зрозуміло, в чиїх інтересах вони працювали. Події, за якими ми спостерігали з листопада 2013 до березня 2014 відбувалися, як ми могли помітити, за сценарієм, написаним за межами України. Результатом цього була, серед іншого, відсутність адекватної реакції на події в Криму у березні цього року.

Врешті-решт, українська армія силою обставин в дуже складних умовах була просто  вимушена реінкарнуватись для того, щоб надати адекватну відсіч агресору. І нова якість збройних сил – це спільна заслуга народу України. У зв’язку з появою загрози вторгнення, необхідно було відновити справність значної кількості бойової техніки та устаткування, а також інтенсифікувати підготовку. Зміни, які розпочалися після березня цього року, були можливі, не в останню чергу, завдяки участі добровольців і суспільства, в т.ч. завдяки діяльності з метою відновлення готовності обладнання, а також закупівлі ними частини обладнання, в тому числі передусім касок і куленепробивних жилетів, обладнання для спостереження уночі, якого наші збройні сили раніше не мали в достатній кількості. Окреме питання – це бойовий досвід, якого наші збройні сили, на відміну від російських, не мали. Ці браки виникали, серед іншого, з доволі невдалих адміністративних дій в періоді нашої участі в Іраку, коли значна частина досвідчених солдатів після служби під час стабілізаційної місії та закінчення контракту звільнились з лав Збройних сил. Через Ірак пройшли три повноцінні бригади, які б Україна могла мати з їх бойовим досвідом. Але помилки (свідомі чи не свідомі – це ще необхідно з’ясувати) в підходах до формування цих бригад та збереження цього кадрового потенціалу призвели до фактичної втрати можливості акумулювати такий потенціал в Збройних силах України. Тепер наша армія здобуває бойовий досвід в складних умовах: сутичках в населених пунктах, в тому числі в містах. Цей досвід впливає на підвищення  рівня усвідомлення необхідності подальших змін і модернізації. Велике значення для збільшення обороноздатності нашої країни мало створення Нацгвардії, а також факт вступу в її ряди великої групи добровольців з Самооборони Майдану. Слід пам’ятати, і в першу чергу агресору, що особи, які вступають до збройних сил з патріотичних міркувань, є набагато складнішим супротивником ніж бойовики чи найманці, які воюють за гроші.

Дякую за розмову.

Z Walerijem Ryabykhiem, dyrektorem ds. rozwoju „Defense Express” na temat aktualnej sytuacji na wschodzie Ukrainy rozmawia Dariusz Materniak.

Jak ocenia Pan aktualną sytuację polityczno-militarną związaną z konfliktem na wschodzie Ukrainy?
Sytuacja  w strefie, w której prowadzona jest operacja antyterrorystyczna jest trudna, a ta trudność wynika przede wszystkim z tego, że bojownicy nadal kontrolują część granicy z Rosją i tą drogą jest im dostarczane zaopatrzenie, w tym także broń i amunicja, a także nadal przenikają tamtędy kolejne oddziały i grupy dywersyjne. Pomimo tych trudności, nasze jednostki działają według ustalonego wcześniej planu, który zakłada zlokalizowanie i izolowanie od dostaw zaopatrzenia poszczególnych grup bojowników. Są także pozytywne sygnały, jak np. fakt odcięcia grup bojowników w rejonie Doniecka i Gorłówki od komunikacji z Ługańskiem i bezpośredniego połączenia z Federacją Rosyjska. Można oczekiwać, że w najbliższym czasie separatyści z tzw. Donieckiej Republiki Ludowej będą zmuszeni poddać się – choć trudno mówić o konkretnych datach tym bardziej, że te zadania muszą być realizowane z uwzględnieniem zadania jak najmniejszych strat dla ludności cywilnej zajmującej te tereny. Sytuacja w Ługańsku jest nieco trudniejsza, jako że tam próby całkowitego odcięcia grup bojowników od Rosji jak na razie nie przyniosły rezultatu.

Czy jest zatem możliwość pełnego uszczelnienia granicy z Rosją aby uniemożliwić dostawy broni tą drogą?

Takie próby były podejmowane już na samym początku realizowania operacji antyterrorystycznej, jednak nie przyniosły one stuprocentowych rezultatów, przede wszystkim ze względu na aktywne przeciwdziałanie sił zbrojnych Rosji. Zabiegi podejmowane w tej sprawie przez ukraińską dyplomację, zarówno wobec Federacji Rosyjskiej, jak i na forum międzynarodowym pozostały jak dotąd bez odpowiedzi. A fakt ostrzeliwania przez rosyjską armię jednostek Sił Zbrojnych Ukrainy na jej własnym terytorium to rażące naruszenie norm prawa międzynarodowego, pozostające faktycznie bez reakcji wspólnoty międzynarodowej. Pytanie, co będzie, jeśli jutro taka sytuacja wydarzy się na przykład przy granicy Rosji z krajami bałtyckimi – a wcale nie jest to scenariusz wykluczony. Tak czy inaczej, wobec braku możliwości przeciwdziałania z naszej strony wobec działań sił zbrojnych Rosji trzeba było podjąć decyzję o wycofaniu części naszych sił  z najbardziej zagrożonych rejonów, jako że były one ostrzeliwane zarówno z terenów zajętych przez członków nielegalnych grup zbrojnych jak i z terytorium Federacji Rosyjskiej.

Jak można ocenić inicjatywy Rosji mające na celu dostarczenie pomocy humanitarnej na wschodnią Ukrainę?

Ukraińscy wojskowi mają plan na wypadek rosyjskiej agresji, także realizowanej pod pozorem działań humanitarnych. W tych warunkach jakie są teraz musimy być gotowi na różne scenariusze, także na ten związany z agresją. Wiadomo, jaka „pomoc humanitarna” dociera od kilku miesięcy z Rosji: początkowo była  to broń strzelecka, a następnie ciężkie uzbrojenie, w tym także czołgi i artyleria, a na koniec zestawy przeciwlotnicze, co jak wiadomo doprowadziło do tragedii o skali międzynarodowej – mamy pewność co do tego, że żaden zestaw typu „Buk” nie wpadł w ręce separatystów z zasobów ukraińskiej armii, jako że nasze jednostki miały wówczas kontrolę nad wszystkimi składami uzbrojenia, pomimo prób ich przejęcia przez bojowników. Nie ma żadnej gwarancji, że podejmowane przez Rosję próby działań humanitarnych nie są realizowane jedynie na potrzeby mediów, a faktycznie zamiast żywności czy leków będzie dostarczana broń i amunicja dla separatystów.

Jak duże jest ryzyko interwencji zbrojnej Federacji Rosyjskiej na Ukrainie?

To niebezpieczeństwo wynikło jeszcze w marcu i trzeba pamiętać, że od tego czasu istnieje niezmiennie, jako że koncentracja oddziałów armii rosyjskiej wzdłuż granicy z Ukrainą utrzymuje się niezmiennie, pomimo okresowych wahań liczebności – obecnie według danych RNBO jest to około 45 tysięcy żołnierzy. Według naszych ocen, wokół granic Ukrainy jest obecnie rozmieszczonych około czterdziestu batalionowych grup taktycznych, z których każda jest zdolna do prowadzenia autonomicznych operacji na wskazanych kierunku. Celem tej koncentracji wojsk jest tworzenie stanu niezmiennego napięcia, także poprzez prowadzenie manewrów tych sił zgromadzonych przy granicy – ich działania polegają m.in. na przemieszczaniu się w kierunku lub wzdłuż granicy, naruszana jest także przestrzeń powietrzna, co wymaga oczywiście adekwatnej reakcji ze strony naszych sił zbrojnych. Wiadomo także, że kilka ukraińskich samolotów zostało zestrzelonych z wykorzystaniem pocisków powietrze-powietrze wystrzelonych w przestrzeni powietrznej Federacji Rosyjskiej.
Ta agresja ze strony Moskwy nie ma żadnego realnego uzasadnienia, jako że na Ukrainie nie było nigdy podstaw do wybuchu zbrojnego konfliktu – ani o charakterze etniczno-rasowym, narodowościowym, religijnym czy jakimkolwiek innym. Podstawy te zostały sztucznie stworzone przez rosyjski aparat propagandowy – i pojawiło się dążenie Rosji do rzekomej obrony praw ludności rosyjskojęzycznej, przy czym należy pamiętać że ludzie mówiący po rosyjsku nigdy nie byli w Ukrainie dyskryminowani. Nasi eksperci nie są zgodni co do tego czy ostatecznie dojdzie do większej interwencji zbrojnej Rosji, jednak taki scenariusz rozwoju wypadków jest brany pod uwagę – krytycznym momentem może okazać się jesień, kiedy sytuacja gospodarcza będzie trudniejsza, także ze względu na nieuregulowaną sprawę dostaw gazu ziemnego na Ukrainę.

Jak oceniłby Pan zmian, jakie zaszły w ukraińskich Siłach Zbrojnych w ciągu ostatnich miesięcy w związku z działaniami prowadzonymi w ramach ATO?

Trzeba pamiętać, że ukraińska armia od dawna podlega procesom zmian, nie zawsze pozytywnych – a ostatnie cztery lata rządów Wiktora Janukowycza była systematycznie niszczona. Po pierwsze wynikało to z doktryny, według której rzekomo Ukraina nie miała wrogów zewnętrznych, wobec czego nie były podejmowane działania mające na celu zwiększenie potencjału sił zbrojnych. Plany mówiły o rzekomej modernizacji technicznej, ale faktycznie środków finansowych nie wystarczało na ich realizację – a jedynie na bieżące utrzymanie armii, czyli tak zwane „przejadanie” – o czym zresztą eksperci „Defense Express” pisali wielokrotnie. Po drugie, w tym okresie stanowiska ministrów obrony, a także szefów innych służb, w tym SBU sprawowały osoby będące obywatelami Federacji Rosyjskiej – co nie jest normalną sytuacją. Te działania, które widzieliśmy od listopada 2013 do marca 2014 były jak mogliśmy zobaczyć scenariuszem, który był napisany poza granicami Ukrainy. Efektem tego był m.in. brak adekwatnej reakcji na wydarzenia na Krymie w marcu tego roku.

Wobec pojawiania się zagrożenia inwazją konieczne było przywrócenie do sprawności znacznej liczby sprzętu oraz intensyfikacja szkolenia. Zmiany, jakie rozpoczęły się po marcu tego roku były możliwe także dzięki zaangażowaniu ochotników i społeczeństwa, m.in. poprzez działania mające na celu przywrócenie sprawności sprzętu, a także zakup części wyposażenia, w tym przede wszystkim hełmów i kamizelek kuloodpornych, sprzętu do obserwacji w nocy, który nie znajdował się wcześniej na wyposażeniu naszych sił zbrojnych. Osobna kwestia to doświadczenie bojowe, jakiego nasze siły zbrojne, w przeciwieństwie do rosyjskich nie posiadały. Te braki wynikały m.in. z dość niefortunnych działań w okresie naszego zaangażowania w Iraku, kiedy znaczna część doświadczonych żołnierzy po okresie służby w czasie misji stabilizacyjnej po zakończeniu kontraktu odeszła do cywila – a ich liczba była równa mniej więcej liczebności trzech brygad. Obecnie nasza armia zdobywa doświadczenie bojowe w trudnych warunkach: walk w terenach zaludnionych, w tym także w miastach. Te doświadczenia wpływają na zwiększenie poziomu świadomości potrzeby dalszych zmian i modernizacji. Duże znaczenie dla zwiększenia zdolności obronnych naszego kraju miało powołanie Gwardii Narodowej, a także fakt wstąpienia w jej szeregi dużej grupy ochotników z Samoobrony Majdanu – trzeba pamiętać, że osoby wstępujące do sił zbrojnych z pobudek patriotycznych są o wiele trudniejszych przeciwnikiem niż bojownicy czy najemnicy walczący za pieniądze.

Dziękuję za rozmowę.

W niedzielę, 17 sierpnia ma dojść do spotkania ministrów spraw zagranicznych Francji, Niemiec, Ukrainy i Rosji. Jego celem będzie omówienie działań na rzecz uregulowania kryzysu we wschodniej Ukrainie.

Nadzieję na pozytywne efekty rozmów wyrazili prezydent Francji Francois Hollande i szef Komisji Europejskiej Jose Manuel Barroso. Obaj politycy wyrazili także zaniepokojenie pogarszającą się sytuacją humanitarną na wschodzie Ukrainy.

Także administracja amerykańska wezwała do zakończenia walk w Donbasie zwracając przy tym uwagę na konieczność wstrzymania pomocy dla separatystów ze strony Rosji.

Na podstawie: interfax.com.ua

Według Rady Bezpieczeństwa i Obrony Ukrainy prorosyjscy separatyści mają zamiar wycofać się z Doniecka do poniedziałku, 18 sierpnia. Jednocześnie trwa niszczenie infrastruktury i budynków publicznych w mieście.

Ukrainę chce opuścić także jeden z przywódców terrorystów Igor Strielkow. Jak wynika z przechwyconych przez SBU nagrać rozmów bojowników, żąda on utworzenia „okna” na granicy, aby mógł wyjechać do Rosji.

Według informacji przekazanych przez rzecznika RNBO Andrija Łysenko część z nich ma zamiar posługiwać sie fałszywymi dokumentami i udawać cywilnych uchodźców aby bez przeszkód ominąć ukraińskie punkty kontrolne na drogach.

W ciagu ostatnich 3 dni zatrzymano kilkanaście osób podejrzanych o udział w działalności terrorystycznej, w tym jednego z dowódców polowych nielegalnej grupy zbrojnej, którzy próbowali opuścić strefę ATO.

Na podstawie: pravda.com.ua

Przedstawiciele władz Rosji i Ukrainy uzgodnili kwestie dostawy pomocy humanitarnej dostarczonej w pobliże granicy z Ukrainą przez tzw. „biały konwój”.

Ładunek ma zostać przejęty przez pracowników Czerwnonego Krzyża, którzy mają dostarczyć go na Ukrainę i tam zająć sie jego dystrybucją. Po inspekcji przeprowadzonej z udziałem przedstawicieli służb granicznych Ukrainy stwierdzono, że ładunke spełnia wymogi przewidziane dla pomocy humanitarnej.

Na podstawie: pravda.com.ua