Prezydent Ukrainy odniósł się do toczących się dyskusji ws. charakteru i terminu kontrofensywy SZ Ukrainy.

„To nie kino, trudno jest mi powiedzieć, jak będzie widoczna kontrofensywa. Ważne, aby zobaczyła to Rosja i nie tylko zobaczyła, ale także odczuła. Zwłaszcza, jeśli mówimy o wojskach, które okupują nasze terytorium. Deokupacja tych terenów – ma być rezultatem kontrofensywy” – powiedział Zelensky na konferencji prasowej po spotkaniu z prezydentem Estonii, który przebywa z wizytą w Kijowie.

Prezydent Ukrainy odniósł się także do kwestii wstąpienia do NATO, wskazując, że wobec toczącej się wojny, Ukraina nie może stać się członkiem Sojuszu i dlatego potrzebuje gwarancji bezpieczeństwa, które będą działać do momentu, w którym nastąpi wejście Ukrainy do NATO.

Prezydent Ukrainy podziękował również za wsparcie jakiego dotąd udzieliła Ukrainie Estonia. Rozmowy dotyczyły także dalszej współpracy, w tym w ramach odbudowy i procesu rozminowania Ukrainy, a także integracji Ukrainy z UE i NATO, zwłaszcza w perspektywie szczytu NATO w Wilnie.

Na podstawie: pravda.com.ua, president.gov.ua,

Połowa obywateli Ukrainy przebywających w Polsce przyjechała do naszego kraju z dziećmi, a 70% z nich wysłało pociechy do polskich szkół i przedszkoli – wynika z badania „Obywatele Ukrainy na polskim rynku pracy. Nowe wyzwania i perspektywy” przeprowadzonego przez Platformę Migracyjną EWL, Fundację EWL oraz Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego.   

Badanie pokazało, że w stosunku do 2021 roku odsetek obywateli Ukrainy przebywających w Polsce z dziećmi wzrósł z 11% do 50%. Nie tylko uchodźcy wojenni przyjechali do Polski z dziećmi (66%), ale także mieszkający w Polsce migranci zarobkowi ściągnęli swoje dzieci do naszego kraju (40%).

Zdaniem autorów badania, elementy, które odegrały kluczową rolę w podjęciu decyzji o ściągnięciu swoich dzieci do naszego kraju wśród migrantów przedwojennych, to ułatwiony dostęp ukraińskich obywateli do opieki medycznej oraz edukacji w Polsce, umożliwiony tzw. ustawą specjalną.

W ciągu ostatniego półtora roku zaobserwowano pięciokrotny wzrost liczby obywateli Ukrainy przebywających w naszym kraju z dziećmi. Przerodziło się to w ogromne wyzwanie dla polskiego systemu edukacji oraz ochrony zdrowia. Niemniej jednak Polska poradziła sobie z tą sytuacją, przyjmując do szkół i przedszkoli ponad 180 tys. dzieci i młodzieży z Ukrainy, którzy przybyli do naszego kraju po wybuchu agresji rosyjskiej – komentuje wyniki badań Mariya Kuzenko, dyrektorka operacyjna Fundacji EWL.

Co trzeci obywatel Ukrainy w Polsce deklaruje, że jego dzieci korzystają wyłącznie z polskiego systemu edukacji. Z kolei 38% badanych przyznaje, że korzysta z obydwu systemów, a jedynie 27% respondentów — wyłącznie z ukraińskiego systemu kształcenia w trybie zdalnym.

W przypadku uchodźców wojennych z Ukrainy podział ten jest bardzo wyrównany. Na ukraiński i polski system edukacji wskazało po 32% badanych, a na obydwa 34%. W przypadku migrantów przedwojennych odczuwalna jest przewaga polskiego systemu edukacji (32%) albo połączeniu systemów polskiego i ukraińskiego.  Jedynie 22% osób, które przyjechały do Polski przed wybuchem wojny, deklaruje, że ich dzieci w Polsce korzystają wyłącznie z ukraińskiego systemu edukacji w trybie online. 

Ukraińscy rodzice chętnie zapisują swoje dzieci do polskich szkół z powodu możliwości integracji i spędzenia czasu z polskimi rówieśnikami, a także ze względu na konieczność podjęcia przez rodziców pracy w tym czasie. Dlatego, tak istotne jest zagwarantowanie migrantom i uchodźcom jednoczesnej możliwości pracy, rozwoju i opieki nad dziećmi – dodaje Mariya Kuzenko. 

39% obywateli Ukrainy pozytywnie ocenia kwestię zapewnienia opieki nad dziećmi w Polsce, co umożliwia im podjęcie pracy albo dokształcania się. Z kolei 40% uważa, że pomoc w tym zakresie jest niedostateczna. Zdaniem autorów badania, jest to wyraźny sygnał do działań, jeżeli polskiej gospodarce zależy na skutecznej aktywizacji zawodowej kobiet. 

Badanie z obywatelami Ukrainy przebywającymi w Polsce zostało przeprowadzone w dniach 4–13 marca 2023 roku za pomocą wywiadów bezpośrednich F2F w kilkunastu miejscowościach Polski na próbie liczącej łącznie N=500 dorosłych obywateli Ukrainy, zarówno migrantów przedwojennych, jak i uchodźców wojennych z Ukrainy. Kwestionariusz badania został opracowany przez Platformę Migracyjną EWL oraz Studium Europy Wschodniej UW z wykorzystaniem części pytań zgłoszonych przez Ministerstwo Rodziny i Polityki Społecznej, Urząd do Spraw Cudzoziemców i Biuro Bezpieczeństwa Narodowego. 

Źródło: EWL Group

Executive summary

The policy paper discusses the future vision of the Ukrainian military strategy for defeating the Russian military, police, and untraditional forces and Russia country in general. Launched in February 2022, an aggressive attempt by Russia to expand its territory by annexing neighbouring countries turned back forgotten policy, which was last century, for broad using Armed Forces in all branches and all aspects as Nazi German 1939-1945. The text analysed three policies on Ukraine’s vision to defeat Russia: solid military forces and tied relationships with democratic allies with their support.

Background 

Analysed military strategy generally means achieving total control of the enemy to avoid future conflicts. According to the definition by Carl von Clausewitz: «strategy is the doctrine of the use of individual battles for war» (Clausewitz, 2016). A military strategy to defeat the enemy includes military power and external politics, which are bases for protecting national interests. The military strategy includes military resources, such as workforce, equipment, and intelligence data about the enemy to decrease his combat capabilities and fighting ability (Headquartes., 2008). As Clausewitz mentioned, a successful military strategy could be meant to achieve the end, but it is not an end by itself. (Clausewitz, 2021)(Headquartes., 2008). As Clausewitz mentioned, a successful military strategy could be meant to achieve the end, but it is not the end itself. (Clausewitz, 2021).

The Ukrainian fight for independence is continuing for approximately 300 years with different types of successes and failures in history. After the Ukrainian declaration of independence on 24 August 1991, Moscow played a vital role in Europe’s east region and Ukraine generally. Ukraine plays a significant role for Russia due to its geographical location (convenient access to Europe and the Black Sea, crossroad east-west and north-south), food, energy, and resources. All these factors were significant for Moscow and losing Ukraine from personal area of influence mean lose regional and world power.

Kyiv and Moscow’s relationship were not all time hostile. In the 90^th years last century, it was a period of close partnership because of the unstable period governed by President B. Yeltsin. This period was characterised by many crises and conflicts in Russia, such as the Chechnya war in two campaigns (Augustyn., 2022), economic default in 1998 (Rayment, 1998) and the resignation of Boris Yeltsin as the head of the country in 1999 (Bohlen, 2000). In that period, Russia focused on domestic politics, caused by economic, security and food problems. Countries’ relationships were generally characterized by a peaceful manner with respect and deep economic cooperation.

2. Putin changed B. Yeltsin as president of the Russian Federation in 2000 and merged the Russian nation against oligarchs, terroristic movements, different types of opposition and international NGOs(Staff, 2012). After resolving the crisis in the 90^th, Russian external politics became more aggressive toward neighbouring countries and Ukraine, resulting from the increasing role of the new Russian president V. Putin and his attempt to revive the Soviet Union 2. The critical turn was the speech by V. Putin in 2007 where he declared restoring the role of Russia in the world and emphasised preventing the expansion of NATO to East Europe(Ukraine and Georgia) (Carpenter, 2022)

From 2000-2013, there were some political and military escalations between Kyiv and Moscow, which Kremlin artificially created to set up its own rule and dependence on Ukraine, such as:

• military escalation in Tuzla Island, by building the dam to the Ukrainian side to connect Russian territory with Crimea in 2003(Lambroschini, 2003)
• accusations by the Russian authority Ukraine of providing military assistance and equipment to Georgia in 2008 during the war(Bright, 2008)
• gas wars between Russian company Gazprom and Ukrainian Naftogaz about prices, supplies and debt in 2009 (Simon Pirani, 2009)
• sea conflict in 2013 between the Russian Coast Guard and a Ukrainian fishing vessel collided due to 4 Ukrainian fishing men being killed and 1 detained.(Interfax-Ukraine., 2013)

All previous Kremlin politics focused on decreasing the Ukrainian movement to the West, creating dependence on Russian resources. However, two Ukrainian revolutions showed that pro-Russian authority in Ukraine could not control the population and their will to democracy. As a result, Moscow temporarily annexed the Crimea peninsula (Penn), and the military occupied Donbas in 2014 (Fisher, 2014) and conducted a vast invasion of Ukraine (Action, 2022).

The full-scale Russian invasion of Ukraine showed a new kind and type of military conflict in the 21st century, with the great success of various types, types and means of military force. This invasion was no longer declared under various scenarios of local resistance but was widely announced by the highest political leadership of Russia (Osborn, 2022) with the start of hostilities. In 2014, during the annexation of Crimea and the later hybrid occupation of Donbas, the Kremlin officially did not recognise its involvement by regular or irregular units, but only declared that the local population was fighting with the support of Russia. (CHAPELL, 2014).

As of October 2022, Kyiv disrupted all relations with Russia due to the invasion and made legislative changes to the Constitution about future consequences. All economic and political relationships between Kyiv and Moscow were cancelled in spring 2023, after Ukrainian attempts to conduct some negotiations, but were discarded by V. Putin. (Pifer, 2022)

Policy options

The Russian military invasion on 24 February 2022 has become a significant challenge for Ukraine and the world community, particularly for democratic countries, regarding security, politics and economy.

In the spring of 2022, many countries did not expect that Ukraine would remain insignificant on the world political map and therefore was in no hurry to supply military aid. The Western countries generally trusted Russian propaganda, which promised to occupy Kyiv and then the country in 3-5 days (Appendix A) (Epstein, 2022 ).

However, as of the end of October 2022, there are many predictions about the timing and the form of Ukraine’s victory over Russia. However, there is still a long and expensive process( in the human aspect), but some forecasts about the terms are already appearing nowadays (Zagorodnyuk, 2022). Usually, considering the current course of affairs on the Russian-Ukrainian front, deadlines for the war’s end in 1-2 years are heard. However, the interpretation of the cessation of hostilities and the victory of Ukraine are different things that have different meanings.

The Ukrainian military strategy for the complete defeat of Russia should consist not only in the military direction but also in other areas. Therefore, to defeat Russia and prevent it from conducting hostilities against Ukraine and other states in future (including those under occupation), it should take place in the following directions:

Option 1 (military). According to the general definition of „military strategy” by Carl von

Clausewitz and the reference to the Russian-Ukrainian war, the Ukrainian military strategy should be aimed to protect the national interests of the country and the citizen. It should include the following directions, such as:

– complete de-occupation of the territory of Ukraine within the borders recognized by world countries and international organizations in 1991.

– the destruction of the forces and means of regular and irregular units of Russia presented in Ukraine, as well as the puppet regimes of Crimea and Donbas. In our opinion, the military potential of the aggressor country can be considered ineffective if about 50% of its workforce and about 30-40% of its military equipment are destroyed (especially means that can cause fire damage).

– complete rearmament of the Armed Forces of Ukraine to the world’s modern types of equipment. The transition from the Soviet concept of conducting hostilities to a modern one, joining the NATO alliance shortly.

– create a 52 km buffer zone( range of shooting MLRS BM-21 «Grad») between the Russian and Ukrainian border under USA and UE peacekeepers. It helps create a neutral gap and prevent shootings in big cities like Kharkiv or Belgorod.

Ukraine’s military strategy should be aimed at reducing the ability of Russia’s troops to conduct active hostilities and the complete destruction of the pro-Russian resistance movement on the territory of Ukraine.

Option 2(Political). This type of policy includes political measures of strategy to defeat Russia and all aspects of Policy 1(military). This part is an important direction in the Ukrainian military strategy. It incorporates all possible alliances and treaties with the democratic world (especially with USA and EU) to reduce Russia’s political influence on the international community. Decrease the Russian level of relationship with countries that can supply Moscow aid, such as Iran, China, Belorussia and others.

Considering the current situation, Ukraine is not a strong player on the international field, but since February 24, the share of influence has increased significantly. In our opinion, the only possible way to inflict a political defeat on Russia is the maximum number of international partners of Ukraine, which contribute comprehensive support.

The political strategy of Ukraine consists of the following:

–  change the top political leadership of Russia, which will be favourable for changes and be ready for peace negotiations and compensate for the losses caused.

– increase the number of countries that condemn Russian aggression in Ukraine and provide humanitarian, economic and military aid for the Ukrainian victory. Expanding the number of aid programs with partners, and the implementation of the international war crimes tribunal in The Hague.

– review the role and functions of international organisations that have shown low performance since 2014, such as the UN, OSCE and others. Create a new mechanism for future scenarios, which could successfully deal with the international community for peaceful negotiations.

– Speed up the implementation of the requirements of the European Union into the legislation of Ukraine and have a clear step-by-step path to EU membership and other international organizations.

Option 3 (Economic). This policy includes three aspects of Ukrainian strategy: military, political and economic. Option 3 combines all previously mentioned options, which are prominent as all. The economic direction in the context of the military strategy takes place in applying maximum methods and indirect measures to reduce the success of financial costs to the Russian budget, thereby limiting the allocation to the defence segment. This can be achieved by:

• As the results of the sanctions imposed against Russia in 2014 after the annexation of Crimea and the occupation of Donbas showed, it made it possible to prevent the growth of the Russian economy and significantly reduce military spending. (Oslund, 2023). Strengthening the number and role of multilateral sanctions aimed at the economic decline in Russia and preventing the manufacture of weapons and military equipment.

2. conducting a broad campaign among the EU countries and the world to stop the consumption of Russian energy products, which are one of the primary sources of funding for armed aggression against Ukraine. According to the data for 2021, about 45% of the Russian budget is shared from the sale of energy carriers in the form of oil and gas, which can be considered the main income item in the budget. (IEA, 2022)

Recommendations

The Russian invasion of Ukraine is the largest in terms of the number and equivalence of the military component in the world since the end of the Second World War. Therefore, for the complete victory of Ukraine over Russia, a significant consolidation of the efforts of the country and the international community is necessary, because Kyiv will not be able to win alone.

Russia has significant economic and military resources, which it could restore long term. Therefore, hitting one component will not bring the desired result generally.

Option 1 is only a military component, so defeating the Russian army will bring only temporary success. Destroying a certain number of troops and equipment will only give a short-term advantage while Russia rebuilds its own forces for revenge( for example, building missile under sanction reduce capability but is still possible (Butusov, 2022)

Option 2 in the military and political direction will allow Russia to live politically isolated and with limited military capability.

Option 3 is recommended but comprehensively prevents Russia’s possible retaliatory intentions. That is why the Ukrainian military strategy should not focus only on the military component, but also include other aspects, because this may lead to future escalation.

Therefore, option 3 is considered recommended for implementation, which can lead to the security of Ukraine. The most tentative option for Kyiv is to declare Siberia non-flammable and the region’s complete independence from Moscow. This will completely exclude Moscow’s economic capacity for economic growth, reducing the impact on other subcategories.

Dudko Volodymyr (Fenix)

                                                              BIBLIOGRAPHY

Action, Center for Preventive. 2022. Conflict in Ukraine. s.l. : Global Conflict Tracker, 2022.

Anand, Vinod. 1999. Impact of Technology on Conduct of Warfare. [Online] 1999. [Cited: October 9, 2021.] https://ciaotest.cc.columbia.edu/olj/sa/sa_99anv02.html.

Arter, David. 2000. Small State Influence Within the EU: The Case of Finland’s ‘Northern Dimension Initiative’. [Online] December 2000. [Cited: October 10, 2021.] https://www.researchgate.net/publication/4763884_Small_State_Influence_Within_the_EU_The_Case_of_Finland’s_’Northern_Dimension_Initiative’. 38 (5).

Åslund, Anders. 2023. The impact of Western sanctions on Russia and how they can be made even more effective. s.l. : Atlantic Council, 2023.

Augustyn., Adam. 2022. Chechnya. s.l. : Encyclopedia Britannica, 2022.

Beckley, Michael. 2010. Economic Development and Military Effectiveness. Columbia University. New York: Department of Political Science, 2010. 43–79.

Bitzinger, Richard A. 2021. Military-technological innovation in small states: The cases of Israel and Singapore. [Online] July 21, 2021. [Cited: October 9, 2021.] https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/01402390.2021.1947252.

Bohlen, Celestine. 2000. YELTSIN RESIGNS: THE OVERVIEW; Yeltsin Resigns, Naming Putin as Acting President To Run in March Election. s.l. : The New York Times, 2000.

Boulanin, Vincent. 2017. Mapping the Development of Autonomy in weapon systems. [Online] 2017. [Cited: October 9, 2021.] https://www.sipri.org/sites/default/files/2017-11/siprireport_mapping_the_development_of_autonomy_in_weapon_systems_1117_1.pdf.

Bright, Arthur. 2008. Putin: Ukraine gave military aid to Georgia in war with Russia. s.l. : csm masthead, 2008.

Butusov, Yuri. 2022. Russia has started using 2022 missiles. What does it say? s.l. : Novoe vremia, 2022.

Carpenter, Ted Galen. 2022. Did Putin’s 2007 Munich Speech Predict the Ukraine Crisis? s.l. : CATO institutue, 2022.

CHAPPELL, BILL. 2014. Putin Says Those Aren’t Russian Forces In Crimea. s.l. : NPR, 2014.

Clausewitz, Carl von. 2021. 21 century. s.l. : By LTCOL Jeremy Mierendorff, 2021.

—. 2016. Von Clausewitz on War: Six Lessons for the Modern Strategist. Columbia: Columbia business school, 2016.

Epstein, Jake. 2022. Putin thought Russia’s military could capture Kyiv in 2 days, but it still hasn’t in 20. s.l. : Insider, 2022.

Fisher, Max. 2014. Everything you need to know about the 2014 Ukraine crisis. s.l. : Vox, 2014.

Geotschel, Laurent. 1998. Small states inside and outside the European Union. Boston: Kluwer Academic Publishers, 1998. ISBN 0-7923-8280-3.

Headquarters. 2008. 3.0 Operations. s.l. : Departures of the Army, 2008.

Healey, Berenice. 2021. War of the waves: electronic warfare’s past, present and future. [Online] 2021. [Cited: October 10, 2021.] https://defence.nridigital.com/global_defence_technology_mar21/electronic_warfare_latest.

IEA. 2022. Energy Fact Sheet: Why does Russian oil and gas matter? s.l. : IEA, 2022.

Interfax-Ukraine. 2013. Two Ukrainians killed, two missing after fishing launch collides with Russian border guards’ motorboat in Azov Sea, says Ukraine’s Border Service. s.l. : Kyiv Post, 2013.

Jermalavičius, Tomas. 2009. Defence Research & Development: Lessons from NATO Allies. Tallinn: The International Centre for Defence and Security (ICDS), 2009.

Lambroschini, Sophie. 2003. Russia/Ukraine: Prime Ministers Meet Today Over Tuzla Dam Dispute. s.l. : Radio Liberty, 2003.

Matelly, Sylvie. 2016. The influence of the state on the strategic choices of defence companies: the cases of Germany, France and the UK after the Cold War. [Online] 2016. [Cited: October 7, 2021.] https://www.cairn.info/revue-journal-of-innovation-economics-2016-2-page-61.htm.

Osborn, Andrew. 2022. Russia’s Putin authorises ‚special military operation’ against Ukraine. s.l. : Reuters, 2022.

Penn, Michelle. The Russian Annexation of Crimea. s.l. : Study.com.

Perkins, Astor. 2021. The Technological Innovation Challenges In Defense. [Online] 2021. [Cited: October 10, 2021.] https://www.forbes.com/sites/forbesbusinesscouncil/2020/07/14/the-technological-innovation-challenges-in-defense/?sh=74e5edf15a05.

Pifer, Steven. 2022. Russia, Ukraine, and the decision to negotiate. s.l. : Brookings, 2022.

Rayment, Paul. 1998. THE RUSSIAN CRISIS. s.l. : e United Nations Conference on Trade and, 1998.

Samuel Bendett, Mathieu Boulègue, Dr Richard Connolly, Dr Margarita Konaev, Dr Pavel Podvig, Dr Katarzyna Zysk. 2021. Advanced military technology in Russia: Capabilities, limitations and challenges. 2021.

Simon Pirani, Jonathan Stern and Katja Yafimava,. 2009. The Russo-Ukrainian gas dispute of. s.l. : Oxford Institiue, 2009.

Staff, Reuters. 2012. Russia’s Putin signs NGO „foreign agents” law. s.l. : Reuters, 2012.

Zagorodnyuk, Andriy. 2022. Ukraine’s Path to Victory. s.l. : Foreign Affairs, 2022.

Annex A

Wartość uzbrojenia to 300 mln dolarów

Według informacji Pentagonu, w ramach kolejnego pakietu pomocy mają znaleźć się m.in. dodatkowe systemy obrony przeciwlotniczej, artyleria, systemy przeciwpancerne i amunicja. Chodzi m.in. o pociski do baterii Patriot, a także rakiety AIM-7 Sparrow, które mają być odpalane z wyrzutni typu Buk-1. Na Ukrainę mają trafić również zestawy przeciwlotnicze Avenger, Stinger i wyposażenie dla bezzałogowych statków latających.

Pomoc obejmuje również granatniki przeciwpancerne AT-4, amunicję dla zestawów HIMARS oraz amunicję o kalibrze 105 i 155mm.

Łączna pomoc wojskowa, jaką USA przekazały Ukrainie od początku wojny, ma wartość ok. 37 mld dolarów.

Strona ukraińska przedstawiła w ostatnich dniach także pierwsze oceny dotyczące zastosowania brytyjskich pocisków manewrujących Storm Shadow. Według ministra obrony Ukrainy, Oleksija Reznikowa, mają one „stuprocentową skuteczność”.

Na podstawie: pravda.com.ua,

Polski prezydent ostrzegł przed lekceważniem Federacji Rosyjskiej, mimo porażek w wojnie z Ukrainą

„Dziś mówi się, że Władimir Putin przegrał wojnę, a jego porażka polega na tym, że Finlandia wstąpiła do NATO (…) Putin jak na razie nie przegrał żadnej wojny (…) na razie mamy sytuację, w gdy rosyjski kat dławi Ukrainę, setki ludzi giną codziennie na froncie, przy czym Rosjan jest ponad 100, a Ukraińców – 40 milionów” – powiedział Andrzej Duda, w rozmowie z dziennikiem Wall Street Journal.

Prezydent RP dodał, że dla Rosjan nie ma znaczenie ludzkie życie, a Rosja ma wielkie zapasy uzbrojenia, dlatego nie należy śmiać się z czołgów z lat 60., jakie obecnie pojawiają się na froncie, bo nadal mogą one stanowić zagrożenie. Według Dudy, Rosja przegra wojną dopiero wówczas, gdy zostanie wypchnięta do międzynarodowo uznanych granic Ukrainy.

Na podstawie: pravda.com.ua,

Odbywająca się w dniach 24-25 maja 2023 roku konferencja „Defence24 Day” przyniosła, między innymi, szereg informacji o nowych – i często od dawna oczekiwanych – planowanych zakupach sprzętu wojskowego dla Wojska Polskiego.

Występujący na wstępie obrad minister obrony narodowej RP Mariusz Błaszczak zadeklarował, że Polska ma zamiar nabyć kilka nowych systemów uzbrojenia, które uzupełnią już posiadane zdolności lub też wpłyną na znaczące ich zwiększenie. Przykładem może być zamiar zakupienia w ramach pilnej potrzeby operacyjnej dwóch używanych samolotów wczesnego ostrzegania i dowodzenia Saab 340. Choć mowa jest o samolotach, które nie są fabrycznie nowe, to i tak ich pozyskanie będzie swego rodzaju rewolucją dla SZ RP jeśli chodzi o posiadanie takich zdolności samodzielnie (Polska na bieżąco korzysta w tym zakresie ze wsparcia sojuszniczego, także w ramach NATO). W perspektywie, możliwe będzie prawdopodobnie ich zastąpienie maszynami typu Globaleye, choć prawdopodobnie nie wcześniej, niż w 2027 roku.

Jednym z bardziej oczekiwanych – i to od dawna, bo co najmniej od dekady, zakupem dla Sił Zbrojnych RP, a konkretnie dla Marynarki Wojennej, są okręty podwodne. Program pozyskania tego rodzaju jednostek nosi nazwę „Orka” i jak wynika z oświadczenia ministra obrony, postępowanie w jego ramach ma zostać ogłoszony w ciągu najbliższych kilku miesięcy. To bardzo ważna wiadomość, przede wszystkim dlatego, że obecnie Polska posiada tylko jeden okręt podwodny – ORP „Orzeł” (klasy „Kilo”; pozostaje w służbie od 35 lat); starsze jednostki klasy „Kobben”, zakupione od Norwegii tuż po wejściu do NATO, zostały już wycofane ze służby. Wobec powyższego (a zwłaszcza wobec coraz bardziej problematycznej sprawności technicznej „Orła”), nabycie nowych okrętów jest niezbędne. Fakt wejścia do NATO Finlandii (a wkrótce zapewne także Szwecji) i związane z tym negatywne konsekwencje strategiczne dla Rosji, niewiele tu zmieniają: takie zdolności są potrzebne polskiej Marynarce Wojennej w średniej i długiej perspektywie czasowej i powinny być rozwijane.

Równie ciekawą była informacja o dotarciu do Polski elementów systemu zarządzania obrony przeciwlotniczej IBCS. Jest to kluczowy element budowanego aktualnie „parasola” przeciwlotniczego i przeciwrakietowego, który będzie obejmował m.in. systemy Patriot, CAMM, a także wiele innych elementów (zarówno detektorów jak i efektorów) w ramach kilku programów pozyskania uzbrojenia i wyposażenia przeciwlotniczego. To również zasadnicza zmiana w polskim systemie obrony przeciwlotniczej – wcześniej posiadane możliwości, zwłaszcza jeśli chodzi o systemy krótkiego i średniego zasięgu, reprezentowały poziom technologiczny dwóch lub trzech dekad wcześniej (zwłaszcza jeśli mowa o pociskach), co oznaczało, że ochrona polskiego nieba byłaby (bez wsparcia sojuszniczego) iluzoryczna w przypadku poważnego zagrożenia bezpieczeństwa.

Do polskich jednostek aeromobilnych – konkretnie do 25 Brygady Kawalerii Powietrznej – mają trafić 22 śmigłowce AW-101, które zastąpią dotychczas używane Mi-8/17. To również długo oczekiwany zakup, jako że posiadane obecnie przez polską armię śmigłowce mają już za sobą długie lata w powietrzu i reprezentują starszą generację, coraz mniej przystającą do wymagań współczesnego pola walki. W połączeniu z wcześniej zamówionymi lżejszymi śmigłowcami AW-149, będzie to oznaczało znaczącą zmianę jeśli chodzi o utrzymanie i rozbudowę zdolności jednostek aeromobilnych Wojska Polskiego. Warto w tym miejscu przypomnieć, że 4 śmigłowce typu AW-101 w wersji ZOP/CSAR zostały zakupione dla Marynarki Wojennej i wkrótce mają trafić do służby w 44. Bazie Lotnictwa Morskiego w Darłowie.

Wszystkie wymienione inwestycje – a także wiele innych – są efektem obserwacji doświadczeń Sił Zbrojnych Ukrainy z wojny, jaka toczy się od 24 lutego 2022 roku (a także jej wcześniejszego etapu, jaki trwa od 2014 roku). Bez posiadanego własnego, rozbudowanego i skutecznego systemu obrony przeciwlotniczej Ukraina nie byłaby w stanie odeprzeć pierwszej fali rosyjskiej inwazji; posiadane zdolności pozwoliły także na utrzymanie w stanie funkcjonowania systemu elektroenergetycznego jesienią 2022 roku, gdy zachodnie systemy dopiero wchodziły na uzbrojenie SZ Ukrainy. Działania ukraińskich Wojsk Powietrznodesantowych oraz Sił Specjalnych Operacji latem i wczesną jesienią 2022 roku udowodniły z kolei, że śmigłowce są nadal ważnym elementem przerzutu sił na współczesnym polu walki (jeszcze bardziej było widać to w pierwszej fazie ATO, tj. wiosną 2014 roku). Z kolei wsparcie sojusznicze Ukrainy realizowane z wykorzystaniem samolotów zwiadu elektronicznego oraz AWACS jest bardzo istotnym elementem ukraińskiej przewagi jeśli chodzi o świadomość sytuacyjną w czasie toczących się działań.

Z czasem, zapewne już po zakończeniu aktywnej fazy obecnego konfliktu, Ukraina stanie przed podobnymi wyzwaniami jak Polska jeśli chodzi o rozbudowę swojego potencjału w sygnalizowanych wyżej sferach. Dotyczyć to będzie także Sił Morskich Ukrainy – jak wiadomo, większa część ich potencjału została utracona na Krymie w 2014 roku. Mimo tego, aby zapewnić sobie stały dostęp do akwenu Morza Czarnego i stabilność korytarzy eksportu i importu, Ukraina będzie zmuszona do rozbudowy lub budowy od zera własnych zdolności sił nawodnych, a także podwodnych. Powyższe zagadnienia tworzą – i w perspektywie będą tworzyć nowe, szerokie obszary dla współpracy (także szkoleniowej) pomiędzy siłami zbrojnymi Polski i Ukrainy oraz szeroko rozumianymi sektorami obronnymi (także przemysłowymi) obu państw.

Dariusz Materniak

Tekst ukazał się na łamach Ukraińskiego Portalu Militarnego mil.in.ua

Obywatele Ukrainy, którzy przebywają obecnie w Polsce, rzadziej szukają zatrudnienia w innych krajach niż przed początkiem rosyjskiej agresji. Świadczą o tym wyniki badania „Obywatele Ukrainy na polskim rynku pracy. Nowe wyzwania i perspektywy” przeprowadzonego przez Platformę Migracyjną EWL, Fundację EWL oraz Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego.   

Badanie pokazało, że wśród przebywających w naszym kraju obywateli Ukrainy zdecydowanie obniżyła się chęć poszukiwania pracy w innych państwach niż Polska. Tuż przed wybuchem wojny 55% ukraińskich obywateli w naszym kraju deklarowało, że szukało zatrudnienia poza granicami Polski. W 2023 roku odsetek ten jest ponad dwukrotnie mniejszy i wynosi 24%. Warto podkreślić, że wśród uchodźców wojennych wynosi on zaledwie 14%.

Zdaniem autorów badania, fakt ten świadczy o tym, że Polska w odpowiedni sposób zaspokoiła potrzeby obywateli Ukrainy związane z aktywizacją zawodową oraz sprostała ich oczekiwaniom zarówno tych, którzy uciekali przed wojną, jak i tych, którzy szukali w naszym kraju zatrudnienia.

„Polska odniosła ogromne sukcesy w zapewnianiu pracy uchodźcom z Ukrainy, z których zdecydowana większość znalazła swoją pierwszą pracę w naszym kraju. Zapewnienie obywatelom Ukrainy stabilnej pracy w Polsce, odpowiadającej ich wysokim kompetencjom oraz umożliwiającej rozwój zawodowy, jest kluczowym czynnikiem, który może zatrzymać zarówno ukraińskich migrantów, jak i uchodźców w Polsce na dłużej” – komentuje wyniki badań Andrzej Korkus, prezes Platformy Migracyjnej EWL.

Główny kraj alternatywnej migracji dla obywateli Ukrainy, którzy są zainteresowani zatrudnieniem w innych państwach niż Polska, wciąż stanowią Niemcy. Obecnie niemal 2/3 z nich (64%) wskazuje Niemcy jako kraj, w którym poszukiwało zatrudnienia w ciągu ostatniego roku. Istotne jest, że wśród migrantów przedwojennych odsetek poszukujących pracy za Odrą jest o 25 pkt proc. wyższy niż wśród uchodźców wojennych (69% wobec 44%).  

Zdaniem ekspertów EWL, tak wysoki wynik naszych zachodnich sąsiadów może być skutkiem wprowadzonych w związku z rosyjską inwazją zmian w europejskim prawie migracyjnym oraz ogromnego zapotrzebowania Niemiec na pracowników zagranicznych.

Na drugim miejscu wśród ukraińskich obywateli tradycyjnie uplasowały się Czechy (23%), jednak warto podkreślić, że w tym kraju częściej zatrudnienia poszukiwali migranci przedwojenni z Ukrainy (26%) niż uchodźcy wojenni (11%). Wśród uchodźców dużym zainteresowaniem cieszą się perspektywy pracy w Wielkiej Brytanii (30%), USA (22%) oraz we Włoszech (19%), zaś wśród migrantów przedwojennych – w Norwegii (13%) oraz Szwecji (11%).

Badanie z obywatelami Ukrainy przebywającymi w Polsce zostało przeprowadzone w dniach 4–13 marca 2023 roku za pomocą wywiadów bezpośrednich F2F w kilkunastu miejscowościach Polski na próbie liczącej łącznie N=500 dorosłych obywateli Ukrainy, zarówno migrantów przedwojennych, jak i uchodźców wojennych z Ukrainy. Kwestionariusz badania został opracowany przez Platformę Migracyjną EWL oraz Studium Europy Wschodniej UW z wykorzystaniem części pytań zgłoszonych przez Ministerstwo Rodziny i Polityki Społecznej, Urząd do Spraw Cudzoziemców i Biuro Bezpieczeństwa Narodowego.

Źródło: EWL Group

Strona ukraińska dąży do pozyskania jak największej ilości precyzyjnego uzbrojenia w celu wsparcia działań w ramach planowanej kontrofensywy.

Zapytanie o możliwość zakupu zostało skierowane do strony niemieckiej w ostatnich dniach, o czym informują niemieckie media. Kwestia dostaw pocisków miała być przedmiotem rozmów prezydenta Ukrainy i kanclerza Niemiec w czasie ostatniej wizyty Wołodymyra Zelenskiego w Berlinie na początku maja br.

Pocisk Taurus jet wystrzeliwany z powietrza i może przenosić 400kg głowicę na dystansie do 500km. Jest to uzbrojenie o podobnych charakterystykach jak brytyjskie pociski Storm Shadow, jakie są już używane przez Siły Zbrojne Ukrainy i odpalane z samolotów Su-24M.

Również w ostatnich dniach, na niemieckich poligonach rozpoczęły się szkolenia ukraińskich czołgistów z wykorzystaniem dostarczonych z USA czołgów M1A1 Abrams. W szkoleniach bierze udział ok. 400 ukraińskich żołnierzy. Ćwiczenia potrwają ok. 10-12 tygodni.

Na podstawie: pravda.com.ua,

Podczas przemówienia w polskim parlamencie, Rusłan Stefanczuk odniósł się do kwestii zbrodni wołyńskiej.

„Będziemy współpracować z wami, drodzy polscy przyjaciele, akceptując prawdę, bez względu na to, jak bolesna może ona być. Razem musimy zdać ten niełatwy, ale wyjątkowo niezbędny egzamin, aby formuła „przebaczamy i prosimy o przebaczenie” uzyskała prawdziwy sens i praktyczny wymiar” – powiedział szef ukraińskiej Rady Najwyższej podczas wystąpienia w Sejmie, przed połączonymi izbami Sejmu i Senatu, odnosząc się do zbliżającej się 80 rocznicy Zbrodni Wołyńskiej.

Stefanczuk dodał, że „wróg robi wszystko aby nas skłócić”, wskazując na Rosję jako kraj odpowiedzialny za budowanie nienawiści pomiędzy narodami. „Wspólnie odnajdziemy prawdę i dokonamy sprawiedliwej oceny. Pragnę, abyśmy szanowali i nie zapominali o chwalebnym braterstwie naszej broni, o tym, jak ponad sto lat temu wspólnie wyzwalaliśmy Kijów i uratowaliśmy Europę przed bolszewicką inwazją, jak nasze narody zjednoczyły się w powstaniu styczniowym przeciwko rosyjskiemu uciskowi” – powiedział przewodniczący ukraińskiego parlamentu.

Rusłan Stefanczuk złożył także podziękowania za wsparcie, jakiego Polska i Polacy udzielili Ukrainie w czasie trwającej wojny z Rosją.

Przewodniczący ukraińskiej Rady Najwyższej spotkał się także z prezydentem Andrzejem Dudą. Rozmowy dotyczyły perspektyw dalszego wsparcia Ukrainy, zarówno bieżącego wojskowego jak i na drodze do członkostwa w UE i NATO, jak również działań na rzecz odbudowy po wojnie.

Na podstawie: rp.pl, pravda.com.ua, tvn24.pl, rada.gov.ua

Mychajło Podolak, doradca szefa Administracji Prezydenta Ukrainy, stwierdził, że ukraińska kontrofensywa już się rozpoczęła i będzie obejmować wiele różnych działań na wielu kierunkach.

Według doradcy, kontrofensywa to „nie jedno wydarzenie, jakie zacznie się o konkretnej godzinie konkretnego dnia, wraz z uroczystym przecięciem wstęgi”, ale dziesiątki różnych działań mających na celu zniszczenie rosyjskich wojsk okupacyjnych na różnych kierunkach. „Intensywne niszczenie zaplecze logistycznego przeciwnika to także element kontrofensywy” – powiedział Podolak.

Wcześniej szef wywiadu wojskowego Ukrainy, Kiryło Budanow, powiedział, że Ukraina ma już „minimalną niezbędną” liczbę systemów uzbrojenia dla kontrofensywy i rozpocznie się ona w najbliższym czasie.

O kontrofensywie mowa była także podczas spotkania ministrów obrony Wielkiej Brytanii i Ukrainy, Bena Wallace’a i Oleksija Reznikowa, jakie odbyło się podczas wizyty szefa brytyjskiego resotu obrony na Ukrainie. „Rozmawialiśmy o dalszym szkoleniu naszych żołnierzy w Wielkiej Brytanii, o priorytetach ich szkolenia. Była możliwość także uścisnąć dłonie pilotom, którzy szkolili się w Wielkiej Brytanii i mieli już możliwość użycia bojowego pocisków Storm Shadow” – powiedział Reznikow. Wspomniane pociski są używane od kilku tygodni przez ukraińskie Siły Powietrzne przeciwko celom na rosyjskim zapleczu, odległym nawet o 250-300km.

Na podstawie: ukrinform.ua,