KIJÓW. 13 czerwca. UNN. Ściganie byłej premier Ukrainy Julii Tymoszenko może symbolizować szersze procesy na Ukrainie – powiedziała prezydent Litwy Dalia Grybauskaite w rozmowie telefonicznej z Bratysławy, gdzie odbywa się spotkanie szefów Europie Środkowej.

„Rozumiem, że jedna osoba nie powinna być przeszkodą (w integracja z UE – wyd.), Ale jeśli człowiek i jego sprawa przedstawiają procesy danym w kraju, to jest inny problem” – powiedział prezydent Litwy.

Przypomnijmy, że spotkanie przybyło 19 prezydentów krajów UE, szef Unii Europejskiej Herman Van Rompuy i prezydent Ukrainy Wiktor Janukowycz. Zdaniem Grybauskaite, na tym spotkaniu, zamierza przeprowadzić „wstępne rozmowy” przed szczytem w Wilnie, który odbędzie się w listopadzie, a podczas którego ma być podpisane porozumienie między UE a Ukrainą.

Źródło: UNN

http://www.unn.com.ua/uk/news/1222053-yu-timoshenko-ne-maye-stati-galmom-na-shlyakhu-ukrayini-do-yes-prezident-litvi

W sprawie Ukrainy, która liczy na podpisanie w listopadzie umowy stowarzyszeniowej z UE, toczy się gra o najwyższą stawkę – powiedział dziennikarzom w środę wieczorem w Bratysławie prezydent Bronisław Komorowski, który przebywa na szczycie środkowoeuropejskim.

Bronisław Komorowski wieczorem spotkał się z przewodniczącym Rady Europejskiej Hermanem Van Rompuyem, z którym głównie rozmawiał właśnie na temat Ukrainy.

„Wymieniliśmy poglądy dotyczącego tego, co można zrobić, aby Ukrainę zmobilizować do takich działań, które zaowocowałyby wykonaniem wszystkich ustaleń warunkujących podpisanie przez Ukrainę w listopadzie br. umowy stowarzyszeniowej” – powiedział polski prezydent, który w czwartek spotka się w Bratysławie ze swoim ukraińskim odpowiednikiem Wiktorem Janukowyczem.

O samym szczycie Komorowski zamierza także rozmawiać z prezydent Litwy Dalią Grybauskaite. „Oczywiście kwestie istotne z punktu widzenia relacji polsko-litewskich też znajdą się w agendzie rozmów” – podkreślił.

Szczyt w Bratysławie jest już 18. spotkaniem prezydentów państw Europy Środkowej. W tym roku odbywa się pod hasłem: „Strategia wzrostu na rzecz odbudowy po kryzysie”. Szefowie 20 krajów regionu rozmawiają m.in. na temat trudnej sytuacji gospodarczej i społecznej kontynentu.

„Temat szczytu jest pełen optymizmu, bo mówimy o przyszłości Europy po kryzysie” – podkreślił Komorowski, wskazując, że najważniejsze jest to, co można „dzisiaj zrobić, aby Europa szybciej wyszła ze stagnacji”.

W jego opinii „można to zrobić tylko i wyłącznie przez poprawienie konkurencyjności gospodarek poszczególnych krajów UE i Unii jako całości”. „Polska ma z jednej strony wiele do zaproponowania, bo w dalszym ciągu zachowujemy konkurencyjność w ramach UE. Z drugiej strony Polska sama musi uwzględniać potrzebę utrzymania konkurencyjności” – mówił Komorowski.

„Perspektywa wyjścia z kryzysu europejskiego będzie oznaczała, że te kraje, które dzisiaj przeżywają głębokie trudności, muszą się zrestrukturyzować, zreformować. I niewątpliwie staną się także groźnymi konkurentami dla naszej gospodarki” – podkreślił.

Polski prezydent tuż po przyjeździe do Bratysławy odbył rozmowy dwustronne: z prezydentem Macedonii Gjorgem Iwanowem, a następnie z prezydentem Słowenii Borutem Pahorem. Oficjalnie szczyt zainaugurowali wieczorem jego gospodarz prezydent Słowacji Ivan Gaszparovicz i Herman Van Rompuy. W bratysławskiej Reducie odbył się koncert w wykonaniu Słowackiej Orkiestry Filharmonicznej. Następnie słowacki prezydent wydał kolację na cześć gości. Prezydent Komorowski do Bratysławy przybył z małżonką.

Na drugi dzień szczytu zaplanowano śniadanie robocze z udziałem prezydentów państw należących do UE i prezydenta Chorwacji, która 1 lipca ma wstąpić do Unii. Na Zamku Bratysławskim odbędą się dwie sesje plenarne i przy okazji spotkania dwustronne. Konferencję prasową z udziałem prezydentów Słowacji, Polski, Węgier, Macedonii, Litwy i Austrii zaplanowano na wczesne godziny popołudniowe. W bratysławskim szczycie uczestniczą ponadto prezydenci Rumunii, Czarnogóry, Estonii, Łotwy, Chorwacji, Ukrainy, Bułgarii, Mołdawii, Serbii, Albanii, Słowenii, Czech, Bośni i Hercegowiny oraz Kosowa.

Źródło: kuriergalicyjki.com

Kolejny pozew amerykańskiej firmy U.S. Company Universal Trading & Investment Co (UTICo) przeciwko byłej premier Ukrainy Julii Tymoszenko jest bezpodstawny, oświadczył dziennikarzom w poniedziałek w pobliżu Centralnego  Szpitala Klinicznego nr 5 w Charkowie – adwokat oraz były doradca byłej premier Julii Tymoszenko – Serhij Własenko, podał Interfax – Ukraina.

Powiedział, że jest przekonany, że to, co dodali w nowym oskarżeniu nie ma nic wspólnego z rzeczywistością, a każdy normalny i rozsądny sędzia odrzuci wszystko. Dodał również, że koncern UTICo złożył już kilka pozwów przeciwko byłej premier, za każdym razem bezskutecznie.

Własenko przypomniał także, że amerykański koncern UTICo już od 10 lat wysuwa roszczenia wobec Tymoszenko. Wyraził również zrozumienie dla tej firmy, gdyż ona działa w porozumieniu z ukraińskimi organami ścigania, w tym z Urzędem Prokuratora Generalnego.

Według Własenki w 2004 roku amerykański sędzia, który badał sprawę nadużyć finansowych byłego wicepremiera Ukrainy – Pawła Lazarenki oraz United Energy Systems of Ukraine Corporation (UESU), po zapoznaniu się z materiałami  przysłanymi z ukraińskiego Biura Prokuratora Generalnego – całkowicie odrzucił wszystkie oskarżenia. Przekonywał również, że Prokurator Generalny USA posiada informacje tylko i wyłącznie dostarczone przez Urząd Prokuratora Generalnego Ukrainy.

Wszystkie teorie, wykorzystywane ponownie przez prokuratora generalnego Kuzmina mają ponadto swoje odzwierciedlenie w niektórych rzekomych skorumpowanych ofertach wytykanych UESU przed laty, dodaje Własenko. Przypomniał, że sędzia Jenkis nie tylko umorzył sprawę, ale również odradził ukraińskim władzom korzystania z tych fałszywych teorii. Opinia amerykańskiego sądu była absolutnie jasna co do oceny podniesionych zarzutów a panowie wnoszący nowy pozew z UTICo być może o tym nie wiedzą, ale wkrótce się o tym przekonają zapewnia.

Jak donosiły media wcześniej, powołując się na oficjalne dokumenty, że amerykańska firma UTICo wprowadziła pozew do Sądu Okręgowego Stanów Zjednoczonych Dystryktu Nowego Jorku przeciwko byłej premier Julii Tymoszenko oraz jej współpracownikom w ramach ustawy dotyczącej walki z międzynarodową przestępczością zorganizowaną. Wśród wspólników byłej premier miał być jej mąż Ołeksandr Tymoszenko, były wiceminister finasów Federacji Rosyjskiej Andriej Wawiłow i dziesięć innych osób, których nazwisk nie podano.

Na podstawie: en.interfax.com.ua

Ilona Dudek

Prezydent Ukrainy Wiktor Janukowycz przeprowadził rozmowę telefoniczną z jego białoruskim odpowiednikiem – Alaksandem Łukaszenką, poinformował Interfax – Ukraina. Tematem rozmowy była przyszła wizyta białoruskiego Prezydenta na Ukrainie.

Według rzecznika prasowego ukraińskiego prezydenta – Janukowycz i Łukaszenka omówili stosunki dwustronne oraz termin zbliżającej się wizyty. Niestety data nie została podana do powszechnej informacji.

Przypomnijmy, że Łukaszenko odwiedził Ukrainę ostatnio ponad 3 lata temu – w lutym 2010 roku – biorąc udział w ceremonii inauguracyjnej nowego prezydenta Wiktora Janukowycza.

Na podstawie: en. Interfax.com.ua

Foto: pl.wikipedia.org

Ilona Dudek

З Олегом Грицаєнко, працівником українського Міністерства закордонних справ розмовляв Даріуш Матерняк.

Як Ви оцінюєте прогрес в переговорах про вступ України в Європейський союз?

Я не хотів би оцінювати прогрес, чи сьогоднішній стан цих переговорів, думаю варто говорити по масштаб праці, вкладеної до цього часу, як з боку Євросоюзу, так і з української сторони. Адже це великий доробок. Як відомо, залишається чимало проблем, Європейський союз ставить високі вимоги і критикує ті сфери, в яких немає задовільних результатів, проте ми увесь час рухаємося вперед. Чимало праці треба ще докласти в сфері реформування правосуддя на Україні, тому і в цьому питанні, а також в інших питаннях, ми ведемо постійні консультації з нашими партнерами в Брюсселі. Таким чином введено, зокрема, зміни в конституції, які торкаються розширення незалежності судів, а також зміни в законі про прокуратуру. Слід також згадати про останні антикорупційні закони, та в питаннях недискримінації, які ухвалено після консультацій на форумі ЄС і Ради Європи.
Міністр Леонід Кожара нещодавно заявив, що найсерйознішою, на даний момент проблемою в переговорах з ЄС є питання колишньої прем’єр-міністр Юлії Тимошенко. Як на вашу думку можна вирішити цю проблему?

Мені важко говорити на цю тему, оскільки я не юрист. Як дипломат можу відповісти, що ми визнаємо існування цієї серйозної проблеми у відносинах між Європейським Союзом і Україною. Ми ведемо з цього питання постійний та відвертий діалог із ЄС, у тому числі високо оцінюємо роль місії Кваснєвського-Кокса. Це – політична сторона питання. З іншого боку, цю проблему можна розглядати також в юридичному аспекті. Особисто я сподіваюся, що яким би не було вирішення цієї справи, воно відповідатиме українському законодавству та стандартам демократії і верховенству права, які діють в Європейському союзі.

Останнім часом чимало говорять про вибір України, який вона вчинила прийнявши рішення про інтеграцію з Європейським союзом. Наскільки, однак, українське суспільство готове до цього напрямку інтеграції і якою повинна бути політика України щодо Росії?

Якщо б провели опитування, багато хто ствердив би, що хоче щоб Україна вступила до Європейського союзу. Однак наразі, мова йде про підписання угоди про асоціацію. Прагнучи налагодити ближчі відносини з Європейським союзом, Україна все ж не може відвертатися від країн Спільноти незалежних держав, з якими ми межуємо на сході. Ми маємо з цими країнами угоди про вільну торгівлю, аналогічні до тих, які плануємо підписати з Європейським союзом. Українська політика щодо Росії і країн Митного союзу повинна бути стабільною і прагматичною, оскільки лише в цьому випадку вона може бути ефективною. Більш того, в добрих відносинах України зі східними сусідами зацікавлений також Європейський союз, оскільки Росія також декларує, що хоче будувати спільний економічний простір з країнами ЄС, і Україна може в цьому допомогти. Що стосується членства в Митному союзі, Україна хоче брати участь в працях цієї організації у якості спостерігача. Ми, щоправда, не матимемо там права голосу, проте зможемо висувати власні пропозиції та захищати свої інтереси. Все зводиться до пошуку стану рівноваги – ми хочемо прямувати до інтеграції з Європою, проте повинні пам’ятати, що Росія – це наш великий ринок збуту, який дає значні надходження в нашу економіку. І хоч політична інтеграція з країнами Митного союзу виключається, то корисність співпраці і інтеграції в економічній сфері важко переоцінити.

У взаємовідносинах між Україною і Росією надалі залишається невирішеним питання ціни газу, яку платить Україна. Чи Україна надалі вестиме переговори з Росією чи шукатиме можливості диверсифікації?

Україна, вже якийсь час тому, розпочала пошуки альтернативних джерел забезпечення природним газом. Як відомо, ми підписали з західними фірмами перші договори щодо пошуку сланцевого газу. Ми також ведемо переговори з Туреччиною, про можливість транспортування зрідженого природного газу, суднами через протоки, які з’єднують Чорне і Середземне моря. Ці заходи, на мою думку, впливають також на позицію Росії, і на мою думку, рано чи пізно нам вдасться досягти домовленості, яка задовольнить обидві сторони.

А як Ви оцінюєте можливості розвитку взаємовідносин України з третіми країнами? Йдеться про так званий „третій вектор” в українській політиці, тобто перш за все про відносини з Китаєм. Наскільки вони важливі для Києва?

Безперечно, пріоритетом української закордонної політики залишається інтеграція з Європейським союзом і підписання угоди про асоціацію. На жаль, безпосередньо після „помараньчевої революції”, цей „третій вектор” нашої закордонної політики, яким є відносини з Китаєм і країнами Азії взагалі, відсунуто на задній план. Однією з перших дій президента Януковича, після обрання на цю посаду, стала відбудова цих відносин, що в значній мірі вдалося здійснити – налагодити економічну співпрацю, та взаємовідносини між політичними партіями. Ключові, звісно, китайські інвестиції в Україні, ми хочемо також розвивати відносини на найвищому політичному рівні, оскільки вони завжди сприяють економічної співпраці.

Як з перспективи України виглядає оцінка програми Східного партнерства?

Оцінка цієї ініціативи, як відомо різностороння, і часто дуже радикальна. Я знаю, що Європейський союз позитивно оцінює цю програму, про що, зокрема, говорив комісар з питань розширення Стефан Фуле. Україна з самого початку не мала великих ілюзій щодо цієї програми, ми вважали, що Східне партнерство не може стати замінником членства в Європейському союзі. У будь-якому випадку, поки що, в межах Східного партнерства, здійснюються проекти, хоч їх могло б бути і більше, і все залежить від фінансування, однак в загальному, здається, що ця ініціатива матиме позитивний вплив на прагнення України і інших країн до зближення з ЄС. Я погоджуюся з комісаром Фуле, що Східне партнерство повинно стати швидше шансом на зближення суспільств, а не наступним бюрократичним знаряддям.

Я хотів би також запитати про польсько-українські відносини – як ви їх оцінюєте? Це питання особливо актуальне зараз, у зв’язку з річницею волинської трагедії.

Можна з усією певністю констатувати добрий рівень польсько-українських  відносини на даний момент. Подібна ситуація як на рівні президентів, урядів так і міністерств закордонних справ. Підтримка з боку Польщі на європейському форумі має ключове значення для України у зв’язку з підписанням угоди про асоціацію. Говорячи про питання Волині і радикальних середовищ, які функціонують як з польського боку, так і з українського, я вважаю, що серйозної загрози для наших відносин це не становить. Радикальні сили діють всюди, як в нас, так і в західній Європі, але їх вплив на відносини між державами незначний. Все ж мені здається, що потрібно менше зосереджуватися на історії, оскільки спроби пошуку відповіді на питання „хто правий” ні до чого не приведуть. Загалом, нас більше об’єднує, ніж розділяє, і слід про це пам’ятати, особливо враховуючи те, що і Польща, і Україна – це країни, які мають ключове значення для ситуації в нашому регіоні.

Дякую за розмову.

Z Olehiem Hrytsaienko, pracownikiem ukraińskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych rozmawia Dariusz Materniak.

Jak oceniłby Pan postęp w rozmowach na temat przystąpienia Ukrainy do Unii Europejskiej?
Niekoniecznie chciałbym oceniać postęp, czy aktualny stan tych rozmów, raczej odniósłbym się do skali wspólnej praca, jaka została do tej pory wykonana, zarówno po stronie unijnej, jak i po stronie Ukrainy. Jest to bowiem olbrzymi dorobek. Wiadomo, że wciąż pozostaje do rozwiązania wiele problemów, Unia Europejska stawia duże wymagania i krytykuje te dziedziny, w których nie ma zadowalających rezultatów, ale wciąż posuwamy się naprzód. Wiele do zrobienia zostało jeszcze w kwestii reformy wymiaru sprawiedliwości na Ukrainie, zarówno w tej, jak i w innych sprawach na bieżąco konsultujemy się z naszymi partnerami w Brukseli. Tą drogą wprowadzono między innymi zmiany w konstytucji dotyczące zwiększenia niezależności sądów, a także zmiany w ustawie o prokuraturze. Również ostatnie ustawy antykorupcyjne, a także dotyczące kwestii niedyskryminacji zostały uchwalone po szerokich konsultacjach na forum UE i Rady Europy.

Minister Kożara stwierdził ostatnio, że najpoważniejszym aktualnie problemem w rozmowach z UE  jest sprawa byłej premier Julii Tymoszenko. Jak Pana zdaniem można tą sprawę rozwiązać?

Trudno mi się wypowiadać na ten temat, jako że nie jestem prawnikiem. Jako dyplomata, mogę powiedzieć, że zdajemy sobie sprawę, że jest to poważny problem w stosunkach między UE a Ukrainą. Prowadzimy w tej sprawie rzetelny i szczery dialog z UE, bardzo doceniamy rolę misji Cox-Kwaśniewski. To polityczna strona tego zagadnienia. Z drugiej strony, problem ten można rozpatrywać także w aspekcie prawnym. Osobiście mam nadzieję, że jakikolwiek będzie rozwiązanie tej sprawy, będzie ono w zgodzie zarówno z ukraińskim prawem, jak i ze standardami demokracji i rządów prawa jakie obowiązują w Unii Europejskiej.

Sporo mówi się ostatnio o wyborze, jaki dokonała Ukraina, decydując się na integrację z Unią Europejską. Na ile jednak ukraińskie społeczeństwo jest zdecydowane na ten kierunek integracji i jak powinna wyglądać polityka Ukrainy wobec Rosji?

Gdyby przeprowadzić badania, wiele osób z pewnością stwierdziłoby, że chcieliby, aby Ukraina wstąpiła do Unii Europejskiej. Jak na razie jednak, mowa jest o podpisaniu umowy stowarzyszeniowej. Dążąc do nawiązania bliższych relacji z Unią Europejską, Ukraina nie może odwracać się jednak od krajów Wspólnoty Niepodległych Państw, sąsiadujących z nią na wschodzie. Również z tymi krajami posiadamy umowy o wolnym handlu, analogiczne do tych, które mamy zamiar podpisać z Unią Europejską. Polityka ukraińska wobec Rosji i krajów Unii Celnej powinna być zrównoważona i pragmatyczna, gdyż tylko w tym przypadku może być skuteczna. Co więcej, dobre relacje Ukrainy ze wschodnimi sąsiadami są także w interesie Unii Europejskiej, gdyż także Rosja deklaruje, że chce budować wspólny obszar gospodarczy z krajami UE, a Ukraina może w tym pomóc. Co do członkostwa w Unii Celnej, Ukraina chce uczestniczyć w pracach tej organizacji w charakterze obserwatora. Nie będziemy tam co prawda mieli prawa głosu, ale będziemy mogli wysuwać własne propozycje oraz na bronić swoich interesów. Wszystko sprowadza się do znalezienia stanu równowagi – chcemy dążyć do integracji z Europą, ale nie możemy zapominać, że Rosja jest dla nas wielkim rynkiem zbytu, generującym znaczące zyski dla naszej gospodarki. I chociaż polityczna integracja z krajami Unii Celnej jest wykluczona, to korzyści ze współpracy i integracji w sferze ekonomicznej są trudne do przecenienia.

W stosunkach pomiędzy Ukrainą, a Rosją pozostaje nadal do rozwiązania kwestia cen gazu, jakie płaci Ukraina. Czy Ukraina będzie nadal prowadzić rozmowy z Rosją czy będzie szukać możliwości dywersyfikacji?

Ukraina już jakiś czas temu rozpoczęła poszukiwania alternatywnych źródeł zaopatrzenia w gaz ziemny. Jak wiadomo, podpisaliśmy z firmami zachodnimi pierwsze porozumienia dotyczące poszukiwania gazu łupkowego. Prowadzimy także rozmowy z Turcją, aby była możliwość transportu gazu skroplonego statkami przez cieśniny łączące Morze Czarne i Śródziemne. Te działania mają wpływ także na stanowisko Rosji, dlatego wydaje mi się, że wcześniej czy później uda nam się osiągnąć zadowalające obie strony porozumienie.

A jak oceniłby Pan możliwości rozwoju stosunków Ukrainy z państwami trzecimi? Chodzi tak zwany „trzeci wektor” w polityce ukraińskiej, czyli głownie o relacje z Chinami. Na ile są one ważne dla Kijowa?

Bezsprzecznie, priorytetem ukraińskiej polityki zagranicznej pozostaje integracja z Unią Europejską i podpisanie umowy stowarzyszeniowej. Niestety, w okresie bezpośrednio po „pomarańczowej rewolucji”, ten „trzeci wektor” naszej polityki zagranicznej, jakim są relacje z Chinami i krajami Azji w ogóle, został zepchnięty na dalszy plan. Jednym z pierwszych działań prezydenta Janukowycza po jego wyborze na to stanowisko było odbudowanie tych relacji, co w znacznym stopniu udało się zrealizować – nawiązać współpracę gospodarczą, a także pomiędzy partiami politycznymi. Kluczowe rzecz jasna są chińskie inwestycje na Ukrainie, chcemy także rozwijać stosunki na najwyższym politycznym szczeblu, gdyż zawsze sprzyjają one współpracy gospodarczej.

Jak z perspektywy Ukrainy wygląda ocena programu Partnerstwa Wschodniego?

Oceny tej inicjatywy są jak wiadomo różne, często bardzo skrajne. Wiem, że Unia Europejska pozytywnie ocenia ten program, o czym mówił m.in. komisarz ds. rozszerzenia Stefan Fule. Ukraina od samego początku nie miała wielkich iluzji co do tego programu, od początku staliśmy na stanowisku, że Partnerstwo Wschodnie nie może stać się zamiennikiem członkostwa w Unii Europejskiej. W każdym razie, jak na razie w ramach Partnerstwa Wschodniego są realizowane projekty, mogłoby być ich rzecz jasna więcej – i tu sprawa rozbija się o kwestie finansowe, jednak ogólnie rzecz biorąc wydaje się, że inicjatywa ta będzie miała pozytywny wpływ na dążenie Ukrainy i pozostałych krajów do zbliżenia z UE. Zgodziłbym się z komisarzem Fule, że Partnerstwo Wschodnie powinno stać się raczej szansą na zbliżenie społeczeństw, a nie kolejnym biurokratycznym narzędziem.

Chciałbym jeszcze zapytać o relacje polsko-ukraińskie – jaki jest ich stan w Pana ocenie? Pytanie to jest aktualne zwłaszcza teraz, w związku ze zbliżającą się rocznicą zbrodni wołyńskiej.

Można z całą pewnością stwierdzić, że stosunki polsko-ukraińskie aktualnie są na bardzo dobrym poziomie. Zarówno między prezydentami, rządami jak i ministerstwami spraw zagranicznych. Wsparcie ze strony Polski na forum europejskim ma kluczowe znaczenie dla Ukrainy w związku z podpisaniem umowy stowarzyszeniowej. Odnosząc się zaś do sprawy Wołynia i radykalnych środowisk, jakie funkcjonują zarówno po stronie polskiej jak i po ukraińskiej, uważam, że poważnego zagrożenia dla naszych relacji w związku z tym nie ma. Siły radykalne występują wszędzie, tak u nas, jak i w zachodniej Europie, ale ich wpływ na relacje między państwami jest marginalny. Wydaje mi się jednak, że mniej powinniśmy skupiać się na historii, bo próby znalezienia odpowiedzi na pytanie „kto miał rację” do niczego nie doprowadzą. Ogólnie rzecz biorąc, więcej nas łączy, niż dzieli, trzeba o tym pamiętać tym bardziej, że zarówno Polska jak i Ukraina są krajami o kluczowym znaczeniu dla sytuacji w naszym regionie.

Dziękuję za rozmowę.

KIJÓW. 10 czerwca. UNN. Stowarzyszenie z Unią Europejską, jakiego chce Ukraina oznaczałoby uzależnienie tego kraju od UE. Pogląd ten został wyrażony przez szefa Komitetu Dumy ds. międzynarodowych Aleksieja Puszkowa.

„Stowarzyszenie – to ustawienie w zależności od UE. Istnieje mechanizm uzależnienia państw, które podpisały umowy o stowarzyszeniu – w ministerstwach powinni być doradcy UE, którzy będą monitorować działania ministerstwa, należy przestrzegać unijnych Programów, które wskazują gdzie wydaje się pieniądze” – wyjaśnił.

Przypomnijmy, 31 maja, na spotkaniu szefów rządów WNP w Mińsku podpisano protokół o współpracy pomiędzy Unią Celną i Ukrainą.Dokument przewiduje możliwość, Ukraina była reprezentowana w EKG oraz uzyskała status obserwatora w Unii Gospodarczej Eurazji w 2015 roku.

Źródło: UNN

http://www.unn.com.ua/uk/news/1220887-rosiya-napolyagaye-scho-ugoda-pro-asotsiatsiyu-zrobit-ukrayinu-zalezhnoyu-vid-yes

RZESZÓW. Konferencja naukowa na Politechnice Rzeszowskiej z udziałem Pawła Kowala i Pawła Turowskiego.

Studenckie Koło Naukowe Eurointegracja działające przy Katedrze Ekonomii Wydziału Zarządzania Politechniki Rzeszowskiej organizuje w piątek (14 czerwca) w godz. 10 – 14 w przy ul. Powstańców Warszawy 12, (Budynek V, Sala Tradycji) konferencję naukową.

Program

10:30 – 10:40 Rozpoczęcie debaty prof. PRz Stanisław Gędek, Katedra Ekonomii Wydział Zarządzania Politechniki Rzeszowskiej
Cameleon – projektowanie wnętrz

Integracja Ukrainy z UE w sektorze energii

10:40-11:10 dr Paweł Kowal – poseł do Parlamentu Europejskiego, przewodniczący delegacji do komisji współpracy parlamentarnej UE -€“ Ukraina: „Współpraca UE z Ukrainą na wspólnym rynku energii ”

11:10-11:40 Paweł Turowski -€“ Biuro Bezpieczeństwa Narodowego: „Gaz z łupków szansą na współpracę polsko-ukraińską w sektorze energii”

11:40-12:00 dr Mariusz Ruszel -€“ Katedra Ekonomii Wydziału Zarządzania Politechniki Rzeszowskiej: „Dywersyfikacja dostaw gazu ziemnego na Ukrainę”

12:00-13:00 pytania i dyskusja z udziałem zaproszonych gości

Podczas debaty mowa będzie o tym, czy Ukraina ma szansę na integrację z Unią Europejską na wspólnym rynku energii, czy ukraińska infrastruktura energetyczna będzie szansą na wzmocnienie bezpieczeństwa energetycznego Europy, czy gaz z łupków stanowi szansę na współpracę Ukrainy z UE?

KIJÓW. 10 czerwca. UNN. Były prezydent Polski Aleksander Kwaśniewski powiedział, że misja Parlamentu Europejskiego do monitorowania procesu przywódców opozycji na Ukrainie zaproponowała kilka opcji uwolnienia Julii Tymoszenko.

„Mamy pewne plany, przedstawiliśmy propozycje, a teraz czekamy na odpowiedź. Unia Europejska określiła trzy warunki, które muszą być wykonane, aby umowa o stowarzyszeniu z Ukrainą mogła być podpisana w listopadzie tego roku na szczycie Partnerstwa Wschodniego w Wilnie. Są to: reforma systemu prawnego, prawa wyborczego, a także sprawa Julii Tymoszenko. Myślę, że jest szansa, że do końca września, te trzy zagadnienia zostały rozwiązane, co umożliwi Unii Europejskiej stwierdzenie, że warunki do podpisania Układu o stowarzyszeniu zostały wykonane”- powiedział Aleksandr Kwaśniewski w rozmowie Polskim Radiem.”

Pat Cox i Aleksander Kwaśniewski uczestniczyli wielokrotnie w posiedzeniach Sądu Rejonowego w Charkowie i Kijowie w sprawach dotyczących Julii Tymoszenko.

6 lutego 2013 Przewodniczący Parlamentu Europejskiego Martin Schulz poinformował o przedłużeniu do września misji Parlamentu Europejskiego do monitorowania procesu byłej premier Ukrainy Julii Tymoszenko i byłego ministra spraw wewnętrznych Jurij Łucenko.

Źródło: UNN

http://www.unn.com.ua/uk/news/1220790-o-kvasnyevskiy-zaproponuvav-ukrayini-kilka-variantiv-zvilnennya-yu-timoshenko

Delegacja milicjantów z obwodu iwano-frankiwskiego udała się na szkolenia do kolegów w województwie małopolskim. Delegacja spotkała się z wójtem gminy Bolesławem Ryszardem Januszkiem. Wójt podkreślił znaczenie współpracy służb porządkowych obu państw.

– Na zaproszenie nadinspektora Mariusza Dąbka złożyliśmy wizytę w Małopolskiej Komendzie Wojewódzkiej Policji w Krakowie. Zapoznaliśmy się z zasadami pracy polskiej policji i jej strukturą – opowiada Kurierowi gen. Sało. – Z naszej strony przedstawiłem kwestie współpracy ukraińskiej milicji z policją w Polsce.

Ukraiński generał podkreślił, że przyjacielskie relacje pomiędzy nami pozwalają na wymianę doświadczeń i informacji, będą również sprzyjały wzrostowi profesjonalizmu. Strony omówiły wzajemne oczekiwania. Ukraińscy milicjanci odwiedzili też komisariat w Dunajcu oraz komisariat i komendę policji w Krakowie. W Krakowie spotkali się z marszałkiem woj. małopolskiego Markiem Sową.

Sabina Różycka

Tekst ukazał się w nr 10 (182) 31 maja – 13 czerwca 2013 Niezależnego Pisma Polaków na Ukrainie „Kurier Galicyjski”