W dniu 8 maja 2019 roku w Świątyni Prawosławnego Ordynariatu Wojskowego odbyła się msza poświęcona pamięci ukraińskich żołnierzy poległych w czasie II wojny światowej.

Wydarzenie zostało zorganizowane przez Ataszat Wojskowy Ambasady Ukrainy w Polsce. Wziął w nim udział ambasador Ukrainy w Polsce, Andrij Deszczyca oraz przedstawiciele placówek dyplomatycznych akredytowanych w Warszawie, jak również Brygady Litewsko-Polsko-Ukraińskiej LITPOLUKRBRIG.

W ramach wydarzenia odbyła się także okolicznościowa wystawa zdjęć poświęconych ukraińskiej armii w czasie II wojny światowej.

Na podstawie: Ataszat Wojskowy Ambasady Ukrainy w Polsce

Prezydent Ukrainy Petro Poroszenko wyznał nowego dowódcę Operacji Sił Połączonych (OOS) na Donbasie – generała-porucznika Ołeksandra Sirskiego, który dotąd był zastępcą szefa Sztabu Generalnego SZ Ukrainy.

Poroszenko podziękował ustępującemu dowódcy, gen. Serhijowi Najewowi za dotychczasową pracę i osiągnięte sukcesy. Najew był pierwszym dowódcą OOS po zmianie formuły działań z ATO na OOS.

„Stopień przygotowania nowego dowódcy pozwoli mu z sukcesem wykonać postawione zadania i kierować siłami Sił Zbrojnych Ukrainy oraz innych formacji, które działają w strefie OOS” – powiedział Poroszenko.

Nowy dowódca OOS brał udział w ATO w latach 2014-15 na stanowisku szefa sztabu ATO, a następnie dowódcy ATO.

Na podstawie: president.gov.ua

W pierwszym kwartale 2019 roku Polska stała się największym importerem ukraińskich produktów, wyprzedzając tym samym Federację Rosyjską – informuje portal Ukraine Now.

Eksport wszystkich ukraińskich towarów wzrósł o 7% i osiągnął wartość 12,3 mld dolarów. Wzrost całości eksportu do UE wyniósł 5% (5,27 mld dolarów), a do krajów WNP zmalał o 6& (1,5 mld).

W pierwszym kwartale 2019 roku eksport do Polski osiągnął wartość 818 mln dolarów, do Rosji – 759 mln, do Egiptu 652 mln i Chin – 640 mln dolarów. Niezmiennie od czterech lat utrzymuje się wzrost ukraińskiego eksportu i przez cały ten czas głównym partnerem handlowym pozostają kraje UE. Z kolei od 2014 eksport do Rosji zmniejszył się czterokrotni (z 15 mld w 2014 roku do 3,6 mld dolarów w całym 2018 roku).

Na podstawie: facebook.com/uanow

3 maja w Lwowie odbyły się uroczystości poświęcone 228 rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 maja, w których wzięli udział m.in. ambasador RP na Ukrainie Bartosz Cichocki i konsul generalny RP we Lwowie, Rafał Wolski, a także kierownik lwowskiej administracji obwodowej, Marianna Wilszyńska.

W ramach uroczystości w lwowskiej katedrze odbyła się msza święta z udziałem abp Mieczysława Mokrzyckiego, po czym miało miejsce złożenie kwiatów pod pomnikami Adama Mickiewicza i Tarasa Szewczenko w centrum miasta.

Konstytucja 3 maja, uchwalona w 1791 roku była pierwszą w Europie i drugą na świecie nowoczesną ustawą zasadniczną.

Na podstawie: loda.gov.ua, facebook.com/Konsulat-Generalny-RP-we-Lwowie

W dniach 8-19 kwietnia 2019 r. LITPOLUKRBRIG przeprowadziła dwutygodniową sesję roboczą, podczas której planiści opracowali dokumentację do nadchodzących ćwiczeń Rapid Trident 2019 (RT-19) i Agile Spirit 2019 (AS-19).

W 2019 r. Dowództwo LITPOLUKRBRIG bierze udział w ćwiczeniu RT-19 na Ukrainie i ćwiczeniu AS-19 w Gruzji, gdzie będzie pełnić funkcję wyższego dowództwa (z ang. Higher Control – HICON) szczebla dywizji i stanowić trzon wyższego kontyngentu. Przedstawiciele gruzińskich sił zbrojnych, armii amerykańskiej w Europie i ukraińskich sił zbrojnych byli zaangażowani w planowanie wydarzeń. Główne zadania polegały na zidentyfikowaniu uczestników ćwiczeń RT-19 i AS-19, stworzeniu rozkazów operacyjnych i planu podawania wiadomości (z ang. Master Scenario Events List).

Przewodniczący grupy roboczej USA, Kevin Stibich, planista ćwiczeń w RT-19, wyjaśnił trwający proces: „Ćwiczenie ma na celu wdrożenie zrównoważonej zdolności instytucjonalnego szkolenia ukraińskich sił zbrojnych poprzez wzmocnienie relacji wojskowych, wymianę doświadczeń zawodowych poprzez planowanie i szkolenia, poprawę interoperacyjności na poziomie taktycznym między siłami Stanów Zjednoczonych, Ukrainy i uczestniczącym NATO i jego partnerami. W tej chwili nie mamy wystarczająco dużo czasu, aby wszystko przygotować, ale bazujemy na dwóch poprzednich konferencjach planistycznych. Polegamy w dużym stopniu na personelu Dowództwa LITPOLUKRBRIG, który prezentuje wysoki poziom. Około 3200 żołnierzy sił zbrojnych z USA, Ukrainy i innych NATO wraz z krajami partnerskimi będzie zaangażowanych w to ćwiczenie”.

Przewodniczący delegacji ukraińskiej płk Denis Kamentsev, pełniący obowiązki Szefa Departamentu Współpracy Międzynarodowej Akademii Narodowej, wspomniał o grach wojennych w trakcie wojskowego procesu decyzyjnego (z ang. Military Decision Making Process – MDMP). Stwierdził on, że „gry wojenne stanowią aktywny proces MDMP. Są to symulacje, w których teorie działań wojennych mogą być testowane i udoskonalane bez potrzeby rzeczywistych działań wojennych. Zmierzamy w kierunku interoperacyjności z jednostkami NATO. Szkolenie międzynarodowe jest pierwszym i bardziej skutecznym etapem dla ukraińskiego personelu, a także dla oficerów z różnych jednostek. Jest to najlepszy sposób na wprowadzenie procesu planowania ćwiczeń międzynarodowych lub wielonarodowych, zgodnie ze standardami NATO. W tej chwili opracowujemy plan środowiska, który zostanie wdrożony w ogólnym porządku ćwiczeń. Liczba uczestników jest już znana, 10 państw będzie uczestniczyć w ćwiczeniach. Chcemy zachęcić inne kraje do tych ćwiczeń. Razem jesteśmy silniejsi”.

Przewodniczący gruzińskiej grupy roboczej płk Vasili Veshaguri dodał:„AS-19 jest bardzo ważnym ćwiczeniem dla gruzińskich sił zbrojnych i wszystkich uczestników. Celem tego ćwiczenia jest zwiększenie interoperacyjności, szkolenie i poprawa zdolności operacyjnych uczestników ćwiczeń podczas planowania i wykonywania operacji w czasie rzeczywistym w środowisku wielonarodowym. Będziemy mieli świetną okazję do współpracy w jednym wielonarodowym zespole. Podczas tej sesji roboczej wszystkie grupy robocze opracowują dywizyjny rozkaz operacyjny. Podczas procesu MDMP zwracamy szczególną uwagę na gry wojenne. W trakcie spotkań planistycznych wszyscy pracownicy muszą zastanowić się nad ćwiczeniami, zaplanować wszystkie wydarzenia szkoleniowe i muszą opracować wszystkie wymagane elementy, biorąc pod uwagę skalę ćwiczeń. Jest wielkim wyzwaniem dla wszystkich, aby przygotować się do AS-19. To nie jest łatwe, ale lubię sposób pracy w LITPOLUKRBRIG. To naprawdę świetny zespół”.

Elena Slobodianiuk, LITPOLUKRBRIG

Żarty się skończyły, koniec przedstawienia – czas brać się do roboty. Czy właśnie takie myśli pojawiły się w głowie Wołodymyra Zełenskiego, prezydenta-elekta, szóstego w historii niepodległej Ukrainy, po ogłoszeniu wyników wyborów?

Zełenski z poparciem ponad 70% Ukraińców wręcz zmiażdżył swojego konkurenta, urzędującego prezydenta, Petra Poroszenkę, któremu zaufał niespełna co czwarty głosujący w kraju nad Dnieprem. Co tak naprawdę urzekło wyborców w Zełenskim? To przede wszystkim fakt, że jest w polityce osobą nową, a jednocześnie doskonale znaną Ukraińców ze swojej działalności scenicznej. Od ponad dwudziestu lat bawi bowiem swoich rodaków (i nie tylko – właściwie znaczną część przestrzeni poradzieckiej) jako komik, aktor, producent filmowy czy telewizyjny, twórca studia „95 Kwartał”. Czy równie zręcznym jak showmanem i biznesmenem będzie nowym prezydentem Ukrainy – wielu ekspertów wyraża swoje wątpliwości w tym zakresie.

Przede wszystkim, nie jesteśmy w stanie na chwilę obecną w pełni stwierdzić, czy Zełenski podtrzyma euro-atlantycki kurs Ukrainy, który zapoczątkowany został wraz z zakończeniem Rewolucji Godności w 2014 r. Co prawda, sam prezydent-elekt zarzeka się, że będzie kontynuował politykę swojego poprzednika w tym zakresie (tylko „poprzez” innych ludzi i inne środki), ale mając na względzie fakt, że znaczna część jego elektoratu to rosyjskojęzyczna część społeczeństwa ze wschodnich i południowych obwodów Ukrainy, które tradycyjnie dość podejrzliwie patrzyły na integrację ze strukturami Zachodu, to jest to pytanie wciąż otwarte. Po drugie, wątpliwości budzi postawa Zełenskiego w przyszłych rozmowach z Władimirem Putinem w kontekście zakończenia wojny i reintegracji Donbasu z państwem ukraińskim – w tym względzie Zełenskiemu może zwyczajnie zabraknąć doświadczenia tak potrzebnego w twardej polityce. Ponownie, zapowiedzi z wieczoru wyborczego, kiedy mówił o konieczności dołożenia wszelkich starań, żeby uwolnić ukraińskich jeńców wojennych, i przedłużenia rozmów w formacie normandzkim, należy ocenić pozytywnie, ale jego „przejęzyczenie” w czasie debaty z Poroszenką na Stadionie Olimpijskim w Kijowie, kiedy nazwał prorosyjskich separatystów, emanację rosyjskiej agresji przeciwko Ukrainie, „powstańcami” (co sugeruje wojnę domową), może napawać trwogą. Dość powiedzieć, że dopiero co Wiktor Janukowycz, skazany niedawno za zdradę stanu, zapowiedział swój przyjazd na Ukrainę po inauguracji Zełenskiego.

Wreszcie, to sami Ukraińcy powierzyli nowemu prezydentowi zadania, którym sprostać tak naprawdę nie może – podniesienie płac, jakości życia, obniżenie opłat komunalnych to nie są kompetencje prezydenta Ukrainy, który odpowiada przede wszystkim za politykę obronną i politykę zagraniczną. Zagadką pozostaje również postać Ihora Kołomojskiego, oligarchy ukraińskiego, który jawnie wsparł Zełenskiego podczas kampanii wyborczej – czy spróbuje z tylnego siedzenia kierować państwem ukraińskim, urzeczywistniając słowa Petra Poroszenki i jego zwolenników o Zełenskim jako o „marionetce Kołomojskiego”? Czas pokaże.

A dlaczego przegrał Poroszenko? Ukraińcy wystawili mu czerwoną kartkę (albo „pomarańczową”, mając na względzie jednak spory wiec poparcia i podziękowania dla prezydenta nazajutrz po wyborach) przede wszystkim za brak lub zbyt dużą powolność reform wewnętrznych, niedostateczną walkę z korupcją, niejasne powiązania polityczno-biznesowe, a także ze wiele spraw, na które prezydent wpływu nie miał – jak choćby standard życia, niskie płace czy niedostateczny rozwój ukraińskiej gospodarki. Ukraińców nie przekonały także wartości, z którymi Poroszenko szedł do wyborów: „wojsko, język (ukraiński), wiara”, które uznali za zbyt konserwatywne oraz zbyt zamykające różnorodne przecież ukraińskie społeczeństwo w sensie językowym czy swojego historycznego rozwoju – nawet w czasie trwającej agresji Federacji Rosyjskiej.

Poroszenko był jednak bezsprzecznie najlepszym prezydentem Ukrainy od 1991 r. – jego sukcesy na polu polityki obronnej i zagranicznej są niezaprzeczalne. Po pierwsze, udało mu się wstrzymać rosyjską agresję w 2014 r. i w znacznym stopniu zmodernizować ukraińską armię, będącą w opłakanym stanie u progu agresji. Po drugie, był w stanie stworzyć międzynarodową koalicję bazowaną przede wszystkim na dobrych relacjach z Niemcami (w dalszej kolejności z Francją i USA), która Ukrainę wspiera w swoich dążeniach euroatlantyckich. Po trzecie, przyspieszył integrację Ukrainy z Unią Europejską poprzez umowę stowarzyszeniową i ruch bezwizowy. Po czwarte, dzięki osobistemu zaangażowaniu Poroszenki, udało się zjednoczyć Ukraińską Cerkiew Prawosławna, która w styczniu tego roku uzyskała tomos od Patriarchy Konstantynopola, czyli pełną niezależność, w tym – co zasadnicze – od wpływów cerkwi rosyjskiej. Nie trzeba dodawać, że to wydarzenie nie tylko o doniosłym znaczeniu religijnym, ale przede wszystkim geopolitycznym. Poroszenko już zapowiedział, że z polityki nie zrezygnuje, chce iść do jesiennych wyborów, a także powrócić „na Bankową” (gdzie mieści się administracja prezydenta w Kijowie), już za 5 lat.

A jak oceniać wybór Wołodymyra Zełenskiego z polskiej perspektywy i relacji polsko-ukraińskich, zdecydowanie napiętych w ostatnim czasie? Prezydent Andrzej Duda był jednym z pierwszych przywódców europejskich, którzy pogratulowali Zełenskiemu sukcesu, zapraszając jednocześnie nowego prezydenta Ukrainy do Polski. Polskie władze z pewnością oczekują, że wraz z Zełenskim nastąpi nowe otwarcie stosunków bilateralnych, zwłaszcza na polu tak ważnej dla Warszawy polityki historycznej. Rzeczywiście, wydaje się, że przy Wołodymyrze Zełenskim będzie można „ugrać” więcej, a daleki od „galicyjskiej” wersji ukraińskości, którą jednak firmował Poroszenko (sam pochodzący z wieloetnicznego Budziaku, a rozwijający swoją polityczną karierę w Winnicy), Zełenski może być bardziej skłonny do ustępstw.

Z odpowiedzią na te, jak i masę innych pytań, trzeba jednak poczekać do momentu, w którym ostatecznie wykrystalizuje się zespół doradców nowego prezydenta („Ze komanda”) i kogo Zełenski będzie chciał nominować na kluczowe posady państwowe. Nazwiska te pozwolą nieco bardziej przewidzieć, w jaką stronę zostanie ostatecznie skierowany polityczny i międzynarodowy wektor nowej prezydentury.

Tomasz Lachowski

Źródło: obserwatormiedzynarodowy.pl

Odprawa graniczna poza czynnymi przejściami granicznymi będzie prowadzona w obrębie Przełęczy Beskid pod Menczyłem, na drodze pomiędzy miejscowościami Wołosate po polskiej stronie i Łubnia na Ukrainie.

Punkt odpraw granicznych będzie funkcjonował od 1 do 5 maja, w godzinach 9.00-18.00.

Przekraczać granicę będą mogły wszystkie osoby niezależnie od posiadanego obywatelstwa na podstawie dokumentów uprawniających do przekroczenia granicy.

Turyści będą mogli przekroczyć granicę pieszo oraz na rowerze.

Każdy podróżny będzie musiał przejść kontrolę polskich i ukraińskich służb -granicznych oraz celnych.

Obywatele państw Unii Europejskiej muszą posiadać ważny paszport, a obywatele Ukrainy ważny paszport oraz wizę lub dokument pobytowy jeśli jest wymagany, bądź zezwolenie MRG.

Na drodze prowadzącej do miejsca przekroczenia granicy zostaną wprowadzone tymczasowe ograniczenia w ruchu.

Źródło: gospodarkapodkarpacka.pl

Specjalny przedstawiciel Departamentu Stanu USA ds. Ukrainy Kurt Volker pozytywnie ocenił koncepcję prowadzenia bezpośredniego dialogu pomiędzy prezydentami Ukrainy i Rosji.

Ponadto, amerykański dyplomata odniósł się do stanowisko Wołodymyra Zelenskiego ws. Donbasu. „Myślę, że to co powiedział on o konflikcie i o swoim podejściu jest jak dotąd zupełnie właściwym. Twardo wspiera suwerenność Ukrainy i chce powrotu zajętych przez Rosję terenów do Ukrainy i nie ma zamiaru z tego rezygnować” – powiedział Volker dodając, iż uznaje pomysł rozmów z Władimirem Putinem za właściwy. „Można mieć nadzieję, że jeśli jest nowy prezydent, to pojawiają się nowe możliwości dialogu. Musi się zmienić jedynie stanowisko Rosji co do agresji i okupacji tych terenów” – dodał.

W czasie kampanii wyborczej Wołodymyr Zelensky zwracał uwagę na konieczność kontynuowania dialogu ws. Donbasu w ramach formatu normandzkiego. Ostatnie rozmowy w gronie przywódców czterech krajów odbyły się w październiku 2016 roku.

Na podstawie: pravda.com.ua,

W kijowskiej stoczni „Kuznia na Rybalskomu” zwodowano nowy okręt, który ma trafić na wyposażenie Sił Morskich Ukrainy. To jednostka rozpoznawcze średniej wielkości – informuje Ukraiński Portal Militarny.

Okręt bazujący na projekcie nr 502EM ma długość 54,8 m i wyporność 1220 ton. Będzie mógł rozwijać prędkość 11,6 węzła oraz prowadzić autonomiczne działania przez 28 dni. Jego załoga będzie składać się z 29 osób. Jak na razie nie wiadomo, jakie będzie wyposażenie i dokładne charakterystyki nowej jednostki.

Wśród zadań, jakie będzie mogła realizować jednostka wymienia się m.in. przechwytywanie transmisji radiowych, prowadzenie działań zwiadu radiotechnicznego, identyfikacja źródeł transmisji radiowych, tworzenie obrazów radiowych jednostek nawodnych i podwodnych, kontrola komunikacji morskiej, obserwacja odpaleń pocisków rakietowych i działań artylerii.

Jak na razie nie jest znana data wejścia do służby nowego okrętu.

Na podstawie: mil.in.ua,

Prezydent RP złożył gratulacje Wołodymyrowi Zelenskiemu, który w niedzielnym głosowaniu otrzymał większość w głosowaniu w II turze wyborów prezydenckich.

„Proszę przyjąć moje serdeczne pozdrowienia w związku z wyborem na stanowisku prezydenta Ukrainy. Ten wybór jest wyrazem oczekiwań ukraińskiego społeczeństwa co do woli przyśpieszenia reform w sferze politycznej i ekonomicznej, a także zapewnienia bezpieczeństwa i stabilności. Jestem pewien, że wybór ten potwierdzi drogę Ukrainy do wspólnoty euroatlantyckiej” – napisał prezydent RP w liście zamieszczonym na stronie internetowej Kancelarii Prezydenta.

Andrzej Duda dodaje, że Polska i Ukraina są związane wzajemną sympatią i wspólną historią, a Polacy zawsze pozytywnie oceniali demokratyczne i proeuropejskie wybory Ukrainy. „Niezmiennie okazujemy solidarność wobec rosyjskiej agresji. Nie szczędzimy wysiłków, by przybliżyć Ukrainę do struktur europejskich i atlantyckich. Chcę zapewnić, że Polska jest gotowa do dalszej pomocy Ukrainie w sferze bezpieczeństwa i reform. Może Pan liczyć na moją osobistą pomoc w tych kwestiach” – dodał Andrzej Duda. Polski prezydent wyraził także nadzieję na przełom w relacjach dwustronnych dotyczących historii i „nowy etap” w relacjach polsko-ukraińskich. Zaprosił także Wołodymyra Zeleskiego do odwiedzenia Polski.

Na podstawie: prezydent.pl, president.gov.ua, ukrinform.ua