Portal polsko-ukraiński Portal Polsko-Ukraiński jest portalem internetowym o charakterze analityczno-informacyjnym
Related Articles
Kiedy wojska rosyjskiego prezydenta Władimira Putina zajęły należący do Ukrainy Półwysep Krymski na początku 2014 roku, ukraiński rząd tymczasowy debatował, czy państwo powinno stawiać opór „małym zielonym ludzikom”, których rozlokowała Rosja. Jednakże komunikat administracji Baracka Obamy był jasny: należy unikać konfrontacji militarnej z Moskwą. Amerykańcy urzędnicy powiedzieli nam ostatnio, że wiadomość przekazana władzom Ukrainy przez Biały Dom miała formę porady, a nie rozkazu, a ponadto była zależna od wielu czynników. Nie było jasności co do rzeczywistych działań Rosji na ukraińskiej ziemi. Wojska Ukrainy nie były w stanie walczyć z żołnierzami Specnazu (siły specjalne), którzy zaczęli masowo napływać na Półwysep Krymski. Co więcej, ukraiński rząd w Kijowie był wówczas jedyną tymczasową administracją rządową do czasu wyborów, które miały się odbyć kilka miesięcy później. Ukraińscy urzędnicy powiedzieli nam, że europejskie rządy wysłały do Kijowa ten sam komunikat.
Jednak największy problem stanowił rosyjski prezydent Władimir Putin.
Jak powiedzieli nam ostatnio amerykańscy urzędnicy, Biały Dom obawiał się, że w razie podjęcia walki na Krymie przez wojska ukraińskie, Putin miałby usprawiedliwienie, aby przeprowadzić większą interwencję, analogicznie do wydarzeń z 2008 roku, gdy na rozkaz Putina oraz w odpowiedzi na wyprzedzający atak wojsk gruzińskich doszło do rozlokowania rosyjskich wojsk oraz najechania ogromnych terytoriów Gruzji. Rosjanie okupują gruzińskie prowincje do dziś.
Patrząc na te wydarzenia z dzisiejszej perspektywy, wielu ekspertów i urzędników uważa, że decyzja o rezygnacji z walki na Krymie była początkiem ukraińskiej polityki opartej na przekonaniu, że unikanie konfliktu z Moskwą może załagodzić agresję ze strony Putina. Jednak kalkulacje te okazały się błędne. Niemal dwa lata później Krym niemalże popadł w zapomnienie, wspierani przez Rosję separatyści przejęli kontrolę nad dwoma rozległymi ukraińskimi obwodami, a niepewny reżim wstrzymania ognia między stronami konfliktu grozi naruszeniem.
„Jednym ze schematów, który obserwujemy w rosyjskim zachowaniu jest przeprowadzanie testów i badań tam, gdzie brak protestów i sprzeciwu” – stwierdza Damon Wilson, wiceprzewodniczący Rady Atlantyckiej. „Ambicje Rosji wzrastają, o ile wiadomo, że w fazie początkowej nie zostaną one podane w wątpliwość. Putin realizował politykę kwestionowania wobec Krymu, aby Rosja miała szanse na wycofanie się”.
Gdy rosyjskie siły specjalne, jednostki wojskowe i agenci wywiadu przejęli kontrolę nad Krymem, rząd amerykański był zaskoczony. Analitycy wywiadu poinformowali Kongres 24 godziny przed podstępną inwazją stwierdzając, że zgrupowanie rosyjskich wojsk na granicy ukraińskiej to blef. Ukraiński rząd – połączony w jedną całość po tym, jak prezydent Wiktor Janukowycz wyjechał z Kijowa do Rosji w rezultacie niepokojów społecznych – był dotknięty kryzysem. Państwo szykowało się do wyborów, a wojsko nieprzygotowane na wojnę.
Dyskusje były toczone także w kijowskim rządzie. Wielu uważało, że kraj powinien wysłać wojska do Krymu i odpowiedzieć na atak. W ramach tych planów, rząd ukraiński zwrócił się do Waszyngtonu z zapytaniem, jaką pomoc wojskową mogą zaoferować. Ukraińcy mieli świadomość, że bez szybkiego i znaczącego wsparcia ze strony USA, operacja wojskowa przeprowadzona w celu obrony Krymu nie miałaby szans na powodzenie.
Pełny tekst artykułu dostępny na portalu Wschodnik.pl
